“…ผมจึงกล้ายืนยันรับรองคำพูดของพระพุทธเจ้านั้น

“…ผมจึงกล้ายืนยันรับรองคำพูดของพระพุทธเจ้านั้น

มันลึกลับ-มันลึกลับ

คำว่า‘ลึกลับ’นี้ ผู้มีปัญญาจึงจะสามารถทำให้แจ้งขึ้นมาได้

คำว่า‘ลึก’ ก็หมายถึงบุคคลผู้มีสติปัญญาแหลมคม

สมมติเราขุดน้ำ ก็ต้องขุดลึก ๆ ให้ถึงตาน้ำ

ให้ถึงสายน้ำ จึงจะได้น้ำขึ้นมาใช้ได้

คำว่า‘ลับ’ ก็บุคคลที่ว่องไว-แหลมคม

เขาจะไปมอง

เขาจะไปลับอยู่ที่ไหน เราก็ต้องเดินไปรอบ ๆ

ให้พบ-ให้เห็น ให้เจอกันได้…มันก็ลับลี้ไม่ได้

มันเป็นอย่างนั้น

ฉะนั้น อุปมาคำว่า‘ลึก’

เราขุดบ่อน้ำ เมื่อเราขุดไปลึก ๆ มันถูกสายน้ำ

อันนี้ฟังให้ดีอีกครั้งหนึ่ง

เมื่อมันถูกสาย น้ำมันต้องดันทุรังออกมา

หรือมันออกมาตามรูของมัน เมื่อมันถึงสายน้ำ

เราก็ต้องโกยเอาตมโคลมจากบ่อที่เราขุดลงไป

เอา(ตมโคลน)ออกมา น้ำข้างในที่สายน้ำมันดันออกมา

เราก็ต้องเป็นเจ้าของหรือเป็นหน้าที่

ที่(จะ)ตักน้ำออกจากบ่อนั้น วิดออก-น้ำสกปรก

แต่น้ำไม่ได้สกปรก ตมโคลนมาทำให้เป็นน้ำสกปรก

ตัก-วิดออกไป น้ำนั้นก็สะอาดขึ้นมาทีละนิด-ทีละนิด

แต่เราตักบ่อย ๆ ให้มันออกมาบ่อย ๆ

เมื่อมันออกมา เราก็คอยดูมัน-คอยดูมันออกมา

เต็มบ่อเราแล้ว เราต้องเอามือไปกวน-กวนบ่อน้ำ

กวนให้ตมโคลน หรือที่มันสกปรกติดอยู่กับปากบ่อนั้น

เมื่อน้ำนั้นเกิดสกปรก มองไม่เห็นอะไรในก้นบ่อ

เพราะมันเป็นตมโคลนมากแล้ว เราก็เป็นหน้าที่ตักมันออก

เมื่อมันออกมา เราก็ทำอยู่อย่างนั้นแหละ

ทำบ่อย ๆ จนตมโคลนที่มีอยู่ในบ่อน่ะ-ให้หมด

เมื่อตมโคลนที่อยู่ในบ่อนั้นหมดแล้ว น้ำออกมา

เราไปกวน-ไปกวนน้ำ มันจะไม่สกปรก

เมื่อน้ำไม่สกปรกแล้ว

มีอะไรตกอยู่ในก้นบ่อนั้น เราจะมองเห็นฉันใด

**เมื่อเราเจริญสติ-เจริญปัญญา

คอยดูจิต-ดูใจของเรา นึกคิดอะไร…ให้รู้-ให้เห็น

ให้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งอยู่ทุกขณะจิตแล้ว ไม่หลงแล้ว

เหมือนกันกับเราวิดน้ำออกจากบ่อนั้นแหละ

เมื่อมีอะไรตกเข้าไปในบ่อ

เราจะมองเห็นทุกสิ่ง-ทุกอย่าง เพราะน้ำไม่สกปรก**

*อันนี้เราไปเจริญวิปัสสนาก็ตาม เจริญกรรมฐานก็ตาม

ต้องการความสงบ

เราไปปั้นน้ำขึ้นให้มันเป็นก้อน ไปจับลมให้เป็นตน-เป็นตัว

มันเป็นไปไม่ได้

เพราะความสงบนั้น มันไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น*

**ความสงบนั้น ก็หมายถึงที่เราขุดบ่อน้ำนั่นแหละ

คือน้ำมันสกปรก เราต้องวิดทิ้ง

ให้น้ำนั้นสะอาดขึ้นมา

จิตใจของเราที่มันนึก-มันคิด

ให้มันคิดไป ให้มันคิดไป

แต่ปรกติ คนไม่เคยเห็นจิตใจตัวเอง ๑๐๐%

เพราะมันมีโมหะปกคลุมอยู่

ไม่เคยเห็นความคิดของตัวเองปรุงไป

มันก็เหมือนกับน้ำที่มีตมโคลนนั่นเอง

เมื่อเราเห็นความคิดของเราแล้ว

เหมือนกับเราวิดน้ำ**…”

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ