“…‘สวรรค’กับ‘นิพพาน’ มันไปสายเดียวกัน

“…‘สวรรค’กับ‘นิพพาน’ มันไปสายเดียวกัน

‘สวรรค์’ คือเรายังไกล-ห่างไกลจากนิพพาน

แต่มัน*จะไปนิพพาน

เราไปติดวิธีนั้น-ไปติดวิธีนี้ เราไม่ตั้งใจเดินไปหานิพพาน*

เอ้า! สมมติกันใกล้ ๆ

เราอยู่บ้านเรา เราจะเดินทางไปจังหวัดไหนก็ตาม

เราไม่ตั้งใจ เราไปแวะที่นั่น-ไปแวะที่นี่

ผลที่สุดไม่ถึงจังหวัดนั้น *เขาเรียกว่า‘โลกียธรรม’

ตั้งใจไป แต่ไปไม่ถึง

เขาเอิ้น(เรียก)‘โลกียธรรม’

คือ ตั้งใจทำการ-ทำงานอะไรก็ตามแหละ

ตั้งใจว่าจะทำให้มันเสร็จ แต่มันทำไม่เสร็จ

นั่นเขาเรียกว่า‘โลกียธรรม’*

บัดนี้ **คนหนึ่งตั้งใจว่าจะไปอำเภอนั้น-ตำบลนี้

หรือจังหวัดนั้น-จังหวัดนี้

ตั้งใจฮง(ลง)เรือนเราไป

ไปให้ถึงจังหวัดนั้น-อำเภอนี้ ตำบลนั้น-ตำบลนี้

เห็นผู้คน ลักษณะกิจการของตำบลนั้น

อำเภอนั้น จังหวัดนั้น

อันนั้นเขาเรียกว่า‘ไปถึงจุดหมายปลายทาง’

เรียกว่า‘โลกุตตรธรรม’ หรือจะว่า‘นิพพาน’ก็ได้**

มันเป็นอย่างนั้น…”

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ