“…ผมแสวงหาผู้ที่มักธรรมะ ปฏิบัติธรรมะนี่

“…ผมแสวงหาผู้ที่มักธรรมะ ปฏิบัติธรรมะนี่

ผมมาบวชนี่ ผมมีจุดประสงค์อยากมาพูดธรรมะ

อยากมาฟื้นฟูในหลักการการปฏิบัติธรรมะอันนี้

ถ้าหากผมบ่มีจุดประสงค์อย่างนั้น ผมบ่มาบวช

นึกว่าทุกคน

จะเป็นฝรั่งอังกฤษก็ช่าง เป็นเจ๊ก-เป็นแกวก็ตาม

จะบวชก็ช่าง บ่บวชก็ตาม

ปฏิบัติธรรมะได้แน่บัดเดียว

ผมรับรองเชื่อแน่ว่า ‘พระพุทธเจ้าบ่โกหกใครทั้งหมด

**เป็นผู้หญิง-ผู้ชาย

ปฏิบัติได้มรรค-ผล-นิพพาน เมื่อยังมีชีวิตอยู่นี้’**

*ถ้าตายแล้วจึงเอานั้น-บ่แม่น ผิดไปส่วนนี้*

**การปฏิบัติธรรมะนี่

ถ้าปฏิบัติให้ติดต่อกันบ่ให้ขาดสายจักเทื่อนี่

๓ เดือนนี่ ผมรับรองได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย

เอ้า! ๖๐% จิตใจคนต้องเปลี่ยนเลย อย่างไวนี่ครับ**

ถ้าอย่างช้าที่สุดนี่แหละ ตำราเขาบอกว่า ๗ ปี

แต่ผมขยับเข้าอีก

**ถ้าอย่างช้าที่สุด ปฏิบัติติดต่อกันไม่ให้ขาดสายจักเทื่อแล้ว

ผมว่าคงจะไม่เกิน ๓ ปี

จะได้ประสบเอาความสุขอย่างแท้จริงในหลักพุทธศาสนา**

*แม้จะมีเงินร้อย เงินพัน เงินหมื่น เงินแสน

เอาไปซื้อเอาความสุขอันนี้ก็บ่ได้ครับ

ความสุขประเภทนี้ บ่มีตลาดขาย

ขายให้กันบ่เป็น และเอาให้กันก็บ่ได้*

**มีแต่เพียงการแนะนำ(ให้กัน)เท่านั้น

ถ้าคนแนะนำนั้นชี้ให้ไปสู่จุด อาจจะไป(ถึง)จุดได้**…”

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ