“*ทุกข์เกิดขึ้น เพราะมีความหลง

“*ทุกข์เกิดขึ้น เพราะมีความหลง

เมื่อมีความหลงแล้ว ทำ-พูด-คิดอะไรก็ไม่ถูกต้อง*

**การเจริญสตินี้ ต้องทำมาก ๆ ทำบ่อย ๆ**

นั่งทำก็ได้-นอนทำก็ได้ ขึ้นรถ-ลงเรือ…ทำได้ทั้งนั้น

เวลาเรานั่งรถเมล์ เรานั่งรถยนต์ก็ตาม

เราเอามือวางไว้บนขา พลิกขึ้น-คว่ำลงก็ได้

หรือเราไม่อยากพลิกขึ้น-คว่ำลง

เราเพียงเอามือสัมผัสนิ้วอย่างนี้ก็ได้

สัมผัสอย่างนี้-ให้มีความรู้สึกตัว ทำช้า ๆ

หรือจะกำมือ-เหยียดมืออย่างนี้ก็ได้

หรือเราจะเอามือสัมผัสขาเราอย่างนี้ก็ได้

‘ไม่มีเวลาที่จะทำ’ บางคนว่า

‘ทำไม่ได้-มีกิเลส’ เข้าใจอย่างนั้น

**อันนี้ ถ้าเราตั้งใจแล้ว-ต้องมีเวลา

มีเวลา เพราะเราหายใจได้

เราทำการ-ทำงานอะไร ให้มีความรู้สึกตัว**

เช่น เราเป็นครูสอนหนังสือ เวลาเราจับดินสอ

เอามาเขียนหนังสือ เรามีความรู้สึกตัว

เขียนตัวหนังสือไป เราก็รู้

**อันนี้เป็นการเจริญสติแบบธรรมดา ๆ

ศึกษาธรรมะกับธรรมชาติ**

เวลาเราทานอาหาร เราเอาช้อนเราไปตักเอาข้าว

เข้ามาในปากเรา เรามีความรู้สึกตัว

ในขณะที่เราเคี้ยวข้าว เรามีความรู้สึกตัว

กลืนข้าวเข้าไปในท้อง-ไปในลำคอ เรามีความรู้สึกตัว

อันนี้เป็นการเจริญสติ

*อย่าเพิ่งพูดว่าไม่มีโอกาส ไม่มีเวลานั้น

อันนั้นเป็นคนที่ไม่ตั้งใจ

คือไม่รู้จัก ไม่สนใจเรื่องชีวิตนี้เอง*

**เมื่อเราทำอย่างนี้-ทำบ่อย ๆ มันจะปรากฏ

ความปรากฏนั้นคือ

การสะสมอันนี้เป็นเหตุ

ผลของมันเกิดขึ้นนั้น เรียกว่า‘ญาณของปัญญา’

เหตุของมันคือทำความรู้สึก**

สมมติเราเอาผลไม้ไปลงดิน

เมื่อเอาผลไม้-เอาเมล็ดพืชอะไรต่าง ๆ ไปเพาะ

ไปปลูกไว้ เราเอาน้ำไปรดมัน-รดบ่อย ๆ

ความอบอุ่นกระทบเข้าไปในผลเมล็ดพืชอันนั้น

มันก็แตกขึ้นมา มันก็เป็นผลขึ้นมา

อันนี้ก็เหมือนกัน ที่เราทำนี้เป็นเหตุของมัน

**เหตุของมันคือ เราทำความรู้สึก

ผลของมัน(คือ) ปัญญามันจะรู้ขึ้นมาทันที

อันนั้นเป็นรูป อันนี้เป็นนาม

เราจะรู้จักเอง แต่ไม่(ต้อง)ไปสนใจมัน**…”

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ