ความรู้สึกตัว

ความรู้สึกตัว คือแสงที่ค่อย ๆ ลบความหลง

เราเคยอยู่กับความคิดของตัวเอง ทั้งที่ไม่เคยเห็นมันจริง ๆ

มันคิดไป มันลากไป มันพาใจให้เชื่อ จนเราเข้าใจว่าต้องเป็นอย่างนั้น

แต่เมื่อมีสติ เมื่อหันมาดูจิตใจของตน

สิ่งที่เคยวิ่งอยู่ข้างใน กลับหยุดให้เห็น

เห็นครั้งหนึ่ง ความหลงก็ลดลงครั้งหนึ่ง

ไม่ได้ลดด้วยการกดไว้ ไม่ได้ลดด้วยการบังคับใจ

แต่ลดลงเพราะเราเห็นมันตรง ๆ

เหมือนน้ำในบ่อที่ค่อย ๆ วิดออก ทีละน้อย ทีละน้อย

ถ้าเห็นบ่อย ความหลงก็น้อยลงบ่อย

ถ้าเห็นมาก ความหลงก็เหลือพื้นที่น้อยลง

วันใดที่รู้เท่าทันได้มาก วันนั้นใจก็ไม่ถูกพาไปง่าย

หลวงพ่อสอนให้ดูจิต ดูความคิดที่กำลังเกิด

นึกอะไร คิดอะไร รู้ทันแล้วทิ้ง

ไม่ต้องตาม ไม่ต้องต่อเรื่อง ไม่ต้องไปสร้างเพิ่ม

เพราะสิ่งที่ทำให้ทุกข์ มักไม่ใช่ความคิดล้วน ๆ

แต่คือการหลงเชื่อมัน แล้วปรุงต่อจนเป็นเรื่องเป็นราว

อวิชชา จึงไม่ใช่เพียงไม่รู้

บางทีคือรู้ผิด รู้แบบแก้ทุกข์ไม่ได้

คิดได้ นึกได้ แต่ไม่เห็นจิตใจของตน

ไม่เห็นว่ากำลังถูกสังขารพาไหลไปทางไหน

เมื่อไม่เห็น ก็ปรุงต่อ แล้วทุกข์ก็เดินต่อ

หลวงพ่อจึงชี้ให้ดูตรงนี้

ไม่ใช่ไปตามนิมิต ไม่ใช่ไปสร้างของไม่มีให้มี

แต่ให้เห็นสิ่งที่กำลังเกิดจริง ในใจจริง ตรงหน้าเดี๋ยวนี้

เมื่อเห็น ความหลงก็คลาย เมื่อเห็นบ่อย ความหลงก็ยิ่งลด

ทางของการภาวนา จึงไม่ใช่ทางของการคิดมาก

แต่เป็นทางของการรู้ตรง รู้ทัน รู้แล้ววาง

ทำบ่อย ๆ ดูบ่อย ๆ ไปไหนมาไหนก็เห็น

ทำงานก็เห็น เข้าห้องน้ำก็เห็น อยู่ที่ไหนก็เห็นได้

เห็นจิตใจที่กำลังเกิด เห็นความคิดที่กำลังพาไป แล้วไม่ตามไปกับมัน

ตรงนี้เอง คือการบำเพ็ญทางจิต

คือความรู้สึกตัวที่ค่อย ๆ เปิดทาง ให้ความหลงลดลง ให้ใจกลับมาอยู่กับความจริง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati