เคารพพระพุทธเจ้า คือทำแทนพระพุทธเจ้า

เคารพพระพุทธเจ้า คือทำแทนพระพุทธเจ้า

ไม่ใช่เพียงกล่าวถึง แต่เป็นการรู้ แล้วทำจริง

พระองค์เสด็จดับขันธ์ไปแล้ว เรื่องนั้นเป็นสมมติของโลก

ส่วนเรายังมีชีวิต ยังมีจิต มีใจ ยังต้องเดินตามทางที่รู้ตรง

เดินให้รู้แจ้ง เห็นจริงตามความเป็นจริง

แล้วจึงค่อยเผยแพร่ ด้วยการพูดความจริง กับตนเองและผู้อื่น

หงายของที่คว่ำ เปิดของที่ปิด คลายสิ่งที่อัดแน่นอยู่ภายใน

ให้ใจเบาลง ให้ความจริงปรากฏขึ้น

สิ่งสำคัญที่ต้องเห็นก่อน คือโทสะ โมหะ โลภะ

นี่แหละเรื่องจริง เรื่องใกล้ตัวที่สุด ไม่ใช่ของคนอื่น

คนเฒ่าก็โกรธ คนแก่ก็โกรธ คนหนุ่มคนสาวก็โกรธ พ่อบ้านแม่เรือนก็โกรธ เด็กเล็กก็โกรธได้ทั้งนั้น

ความโกรธ ความโลภ ความหลง อยู่ในภาษาธรรมะ และอยู่ในชีวิตจริงของเรา

ถ้าโทสะมาก ก็ต้องรู้โทสะก่อน

ถ้าโลภะมาก ก็ต้องเห็นโลภะก่อน

ถ้าโมหะมาก ก็ต้องสัมผัสโมหะก่อน

สิ่งไหนหนัก สิ่งไหนมาก สิ่งนั้นต้องเห็นก่อน

อย่ารีบข้าม อย่ารีบตีความ ให้รู้ตรงกับของจริง

รู้แล้ว เห็นแล้ว สัมผัสแล้ว ใจค่อยคลาย

เมื่อโทสะ โมหะ โลภะ จางลงไป

เวทนาก็ไม่ทุกข์ สัญญาก็ไม่ทุกข์ สังขารก็ไม่ทุกข์ วิญญาณก็ไม่ทุกข์

ตรงนั้นแหละ เป็นความเป็นมนุษย์แท้ เป็นความเป็นเทวดาแท้ เป็นความเป็นพระแท้

พระ คือผู้ประเสริฐ พระ คือผู้สอนคน สอนของจริง สอนให้คนรู้จักตัวเอง

การปฏิบัติอย่างนี้ คือวิปัสสนา คือการรู้หลักพระพุทธศาสนา คือการเดินตามคำสอนของพระพุทธเจ้า

สัตว์ทั้งหลาย มีความรู้ ความเห็น ความเข้าใจ มีความสัมผัสเหมือนกันได้

เพียงแต่ไม่ใช่พระพุทธเจ้า อย่างเจ้าชายสิทธัตถะกุมาร

แต่ทางรู้ ทางเห็น ทางเข้าใจ ไม่ผิดกันเลย

ไม่ว่าในยุคใด ไม่ว่าในสมัยใด ความจริงก็ยังเป็นความจริง

อย่าเชื่อเพียงคำพูด

ให้ปฏิบัติ ให้ลองดู ให้รู้เอง

จริงหรือไม่จริง ให้ใจของเราเป็นผู้ตอบ

ไม่ต้องรอใครที่ไหน

เมื่อเห็นด้วยตนเอง ความศรัทธาจะไม่ใช่แค่เชื่อ แต่จะเป็นการรู้ตรง

และนั่นเอง คือการเคารพพระพุทธเจ้า ด้วยชีวิตที่กำลังปฏิบัติอยู่

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati