ความทุกข์เกิดตรงที่ใจมืด

ความทุกข์เกิดตรงที่ใจมืด

ความโกรธ ความโลภ ความหลง

ท่านว่าเป็นบาป เป็นทุกข์

โกรธครั้งหนึ่ง ก็เป็นบาปครั้งหนึ่ง เป็นทุกข์ครั้งหนึ่ง

คำว่า บาป กับคำว่า มืด เป็นอันเดียวกัน

มืด คือไม่เห็น ไม่รู้ ไม่เข้าใจ

เมื่อไม่เห็นตามจริง ใจก็สงสัย ใจก็กังวล ใจก็ถามไม่หยุด

แต่เมื่อรู้ขึ้นมา ใจจะค่อย ๆ สบาย

ไม่ใช่สบายเพราะคิดเอา แต่สบายเพราะเห็นตรง

เห็นความโลภ เห็นความโกรธ เห็นความหลง ตามที่มันเป็น

พอเห็น ใจก็ไม่ต้องแบกต่อ

หลวงพ่อจึงชี้ให้ดูตรงนี้

ธรรมะไม่ได้อยู่ไกล ไม่ต้องรอชาติหน้า ไม่ต้องรอให้เก่งก่อน

สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ นิพพานก็อยู่ในใจนี้เอง

ถ้าใจมืด ก็เหมือนอยู่ในนรกของตนเอง

ถ้าใจรู้ ก็เหมือนอยู่ในสวรรค์ของตนเอง

ไม่ใช่เรื่องตำราอย่างเดียว ไม่ใช่เรื่องพูดได้อย่างเดียว

เพราะศึกษาเล่าเรียน แม้ดี ก็ยังไม่พ้นทุกข์ถ้าไม่รู้ตรง

สอนคนอื่นง่าย สอนตัวเองยาก

เพราะสิ่งที่ต้องสอน คือใจของเราเอง

หลวงพ่อจึงบอกว่า ธรรมะมีอย่างเดียว

ธรรมะคือ ทำให้ความโกรธ ความโลภ ความหลง หมดไป

ไม่ว่าชายหรือหญิง เด็กหรือผู้ใหญ่ บวชหรือไม่บวช อ่านหนังสือได้หรือไม่ได้

ก็ปฏิบัติได้

เพราะธรรมะไม่เลือกคน

ธรรมะอยู่ที่การรู้สึกตัว

รู้ในอิริยาบถทุกอย่าง กำลังยืน กำลังเดิน กำลังนั่ง กำลังนอน

กำลังทำอะไร ก็รู้ตรงนั้น

เมื่อสติแก่กล้า ก็เฝ้าดูความคิด เฝ้าดูจิตดูใจของตน

ไม่ตามไปกับความคิด ไม่หลงไปกับอารมณ์

ค่อย ๆ เห็น ค่อย ๆ คลาย

ที่ตำราว่า ศีลกำจัดกิเลสอย่างหยาบ สมาธิกำจัดอย่างกลาง ปัญญากำจัดอย่างละเอียด

หลวงพ่อไม่ให้เราหยุดอยู่แค่คำ

ท่านชวนให้ดูว่า เรากำจัดได้จริงไหม

ถ้ายังกำจัดไม่ได้ ก็เพราะทำไม่ถูกต้อง

ดังนั้น อย่าเพิ่งไปกลัวว่าตนไม่พอ อย่าเพิ่งไปหาคำตอบไกลเกินไป

เริ่มจากรู้สึกตัวเดี๋ยวนี้

รู้ความโกรธที่เกิด รู้ความโลภที่ดึง รู้ความหลงที่พาเผลอ

เมื่อรู้ ความมืดจะค่อยถอย เมื่อรู้ ใจจะค่อยโปร่ง เมื่อรู้ ทุกข์จะค่อยคลาย

ธรรมะจึงไม่ใช่เรื่องนอกตัว แต่คือการกลับมาเห็นใจของตน อย่างตรงไปตรงมา อย่างอ่อนโยน อย่างไม่หลอกตัวเอง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati