ความทุกข์ดับได้ เมื่อเราเห็นความยึดของใจ

ความทุกข์ดับได้ เมื่อเราเห็นความยึดของใจ

ศีล คือความปกติของจิต

ไม่ใช่เพียงเรื่องของกาย แต่เป็นความตั้งมั่นพอดี ความเป็นธรรมดาของใจ ที่ไม่เอน ไม่เอียง ไม่ฟุ้ง

เมื่อใจยังหยาบ ศีลก็เป็นเครื่องกำจัดความหยาบ เมื่อใจละเอียดขึ้น สมาธิก็ทำงานของมัน และเมื่อการรู้ยิ่งลึก ปัญญาก็ทำหน้าที่ของมัน

ทางนี้ไม่ใช่การคิดเอา ไม่ใช่การจำเอา แต่เป็นการดูตรง ๆ

ดูความคิดนี่แหละ ดูไป ดูไป ดูไป

มันคิดอย่างไร ก็รู้เท่า รู้ทัน รู้กัน รู้แก้

เมื่อรู้ทันได้ทุกครั้ง ใจก็ค่อยไวขึ้น เบาขึ้น ไม่วิ่งตามไปง่าย ๆ

สิ่งที่ทำให้ทุกข์ ไม่ใช่เพียงเพราะมีความคิด แต่เพราะเราไปเกาะมัน

เหมือนนอตกับแหวน ถ้าเกลียวยังแน่น มันก็ต้องเข้ากัน ต้องยึดกัน ต้องติดกัน

แต่เมื่อเกลียวมันสึก เมื่อความเกาะเกี่ยวหมดแรง ของเดิมก็ยังอยู่ ทว่าไม่จับกันแล้ว

อายตนะภายใน อายตนะภายนอก ก็เป็นอย่างนั้น

มีตา มีรูป มีหู มีเสียง มีจมูก มีกลิ่น มีลิ้น มีรส มีกาย มีสัมผัส มีใจ มีธรรมารมณ์

แต่ไม่จำเป็นต้องเข้าไปยึด เห็นก็สักแต่ว่าเห็น ได้ยินก็สักแต่ว่าได้ยิน

เมื่อไม่ยึด สิ่งที่เคยผูก ก็คลาย สิ่งที่เคยรัด ก็หลุด

ไม่ใช่ทำลายของข้างนอก แต่ทำให้เกลียวของความยึด ค่อย ๆ สึกไปจากในใจ

วันใด ความคิดกับสติเหมือนจะมาถึงพร้อมกัน ลึกเท่ากัน ไวเท่ากัน

วันนั้นเอง อาจมีการโพลงตัว มีความปรากฏ มีการเปิดออกของความรู้

สิ่งนี้มีอยู่แล้วในคนทุกคน เป็นธรรมธาตุที่มีอยู่แล้ว

เราจึงไม่ต้องวิ่งหาที่ไหน แค่กลับมา รู้ตรงนี้ เห็นตรงนี้ อยู่กับตรงนี้

แล้วค่อย ๆ ปล่อย ค่อย ๆ วาง ค่อย ๆ รู้

จนใจไม่ต้องฝืน และความดับทุกข์ ค่อยปรากฏขึ้นเอง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati