ธรรมะไม่ใช่สิ่งที่คิดเอาได้

ธรรมะไม่ใช่สิ่งที่คิดเอาได้

ธรรมะต้องทำเอง รู้เอง เห็นเอง เข้าใจเอง เป็นเอง

เมื่อยังไม่ปรากฏ ก็อย่าเพิ่งรีบสรุปว่าเรารู้แล้ว

เพราะความจริงนั้นมีอยู่แล้ว เพียงแต่มันยังไม่แสดงตัว

เหมือนเมล็ดข้าว เมล็ดที่อ้วน เต็ม เนื้อแน่น เมื่อถึงเหตุถึงปัจจัย ย่อมงอกได้

เมล็ดที่ผอม ก็งอกช้าหน่อย

แต่ถ้าเมล็ดลีบ ไม่มีเนื้อใน ก็ยากจะงอกให้เห็น

การปฏิบัติก็เป็นอย่างนั้น

ถ้าเราไม่รัก ไม่คิดถึง ไม่เอาใจใส่ ไม่เอื้อเฟื้อ ก็เหมือนละเลยหน้าที่ของตน

ธรรมะจึงไม่ปรากฏในใจของคนเช่นนั้น

การได้ยินคำสอนของพระพุทธเจ้า ยังไม่พอ

การชื่นชมผู้อื่น ยังไม่ใช่การเห็นธรรม

ท่านนั้นเลิศอย่างนั้น องค์นี้เลิศอย่างนี้ เราฟังแล้วก็พอใจ

แต่ถามใจตัวเองเถอะ เราดีขึ้นแล้วหรือยัง

เรามีความรู้สึกตัว มีความเอื้อเฟื้อ มีความเป็นผู้รู้ตนแล้วหรือยัง

ถ้ายัง ก็อย่าเพิ่งหลงไปยกย่องคนอื่นจนลืมตัวเอง

เพราะการสำนึกตัว คือการหันกลับมาดูการกระทำของตน อย่างตรงไปตรงมา

นั่นแหละ คือการรักพระพุทธเจ้า รักพระธรรม รักพระสงฆ์

ไม่ได้รักเพียงชื่อ ไม่ได้รักเพียงที่ได้ยิน ไม่ได้รักเพียงสิ่งที่อยู่ไกลออกไป

แต่รักการกระทำของพระพุทธเจ้า คือเอาคำสอนมาทำจริง

รักพระธรรม คือรักการกระทำของตัวเรา ที่ค่อย ๆ ซื่อตรง ค่อย ๆ รู้ตรง ค่อย ๆ ไม่หลงไปตามใจ

รักพระสงฆ์ คือประพฤติปฏิบัติตามแนวคำสอน ที่พระพุทธเจ้าทรงมอบไว้แล้ว

ธรรมะไม่ได้หายไปไหน

มรรคผลนิพพาน ก็ไม่ใช่เรื่องของการตายแล้วเท่านั้น

แต่คือความไม่ทุกข์ ความไม่เดือดร้อน

อยู่ที่ไหน ก็ระมัดระวังตัวได้

ไม่สับสน ไม่วุ่นวาย ไม่คลุกคลีจนใจไหวตามสิ่งรอบตัว

แม้อยู่ท่ามกลางคนมาก ใจก็ยังสงบได้

เพราะมีความรู้สึกตัวอยู่กับตน

เมื่อทำถูกจังหวะ ธรรมะย่อมค่อย ๆ ปรากฏ

ไม่ต้องไปแสวงหาไกล แค่กลับมารู้ตัวตรงนี้

ตรงกาย ตรงใจ ตรงการกระทำของตน

นั่นเอง คือทางที่พระพุทธเจ้าทรงฝากไว้ให้พวกเรา

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati