ทุกข์เกิดเพราะขาดสติ

ทุกข์เกิดเพราะขาดสติ

เท่านั้นเอง

เมื่อใจเผลอ กิเลสก็เข้ามาทันที ไม่ต้องมีตัวตนให้จับต้อง ไม่ต้องมีที่เกิดให้มองเห็น แต่พอขาดสติ มันก็ปรากฏขึ้นมา และลากใจให้ไหลตามไป

หลวงพ่อเทียนสอนให้เรากลับมาดูตรงนี้ ดูที่ความคิด ดูที่จิตใจที่กำลังปรากฏ

ไม่ใช่ไปหาเรื่องไกล ไม่ใช่ไปคาดคะเนเอาว่า สวรรค์อยู่ไหน นิพพานอยู่ไหน

เพราะถ้าเราไม่รู้จักใจ ก็ไปไม่ถึงใจ

คนเราหลงลืมตัว ตั้งแต่ลืมมองตัวเอง เด็กก็หันไปหาแม่ โตขึ้นก็หันไปหาของเล่น เป็นหนุ่มสาวก็มองรูปเสียง มองสวยงาม มองรวยจน เป็นพ่อบ้านแม่เรือน ก็มองลูกหลาน มองไร่นา มองเรื่องสารพัด

มองไปนอกตัวอยู่เรื่อย จนไม่เคยมองเข้ามา นี่แหละคนลืมตัว

แต่ทางกลับ ไม่ได้ไกลเลย

อยู่ที่ไหนก็ได้ ไปไหนมาไหนก็ได้ ทำอะไรก็ได้ จะรักษาศีล จะให้ทาน หรือยังไม่ทำสิ่งเหล่านั้น

ขอเพียงมีสติ คอยกำหนดรู้จิตใจที่เกิดขึ้น เห็นทัน รู้ทัน เข้าใจทัน

พอรู้ทัน มันหยุดเอง ไม่ถูกปรุงต่อ ไม่ไหลไปเป็นเรื่องใหญ่

ความคิดที่ถูกปรุง คือทางของอวิชชา คือความไม่รู้ความคิดของตนเอง ไม่ใช่ไม่รู้เงินทอง แต่ไม่รู้ว่าความคิดกำลังเกิด

ส่วนวิชชา คือรู้ทันความคิด เห็นความคิด เข้าใจความคิด โดยไม่ตามมันไป

เหมือนหนูโผล่ แมวก็จับได้ ความคิดโผล่ สติก็เห็นได้ พอเห็นแล้ว มันไม่ค้าง ไม่กระดิกไปต่อ ไม่กลายเป็นเรื่องทุกข์

ถ้าเรามีสติอย่างนี้ ความโกรธก็ไม่ต้องเกิด ความโลภก็ไม่ต้องเกิด ความหลงก็ไม่ต้องเกิด ความอิจฉาริษยา การเบียดเบียนกัน ก็ไม่ต้องมี

เพราะใจที่มีสติ รู้จักหยุดได้ทันที

ธรรมะจึงอยู่ใกล้มาก อยู่ตรงความรู้สึกตัวนี่เอง ไม่ใช่เรื่องไกลเกินเอื้อม ไม่ใช่รอเอาไว้หลังตาย

นรกอยู่ที่ใจ สวรรค์อยู่ที่ใจ นิพพานก็อยู่ที่ใจ

และใจนั้น ไม่ใช่ตัวตน ไม่ใช่สิ่งให้จับด้วยมือ แต่เป็นความปรากฏของจิต ที่เราต้องหัดเห็น หัดรู้ หัดเข้าใจ

เมื่อความคิดเกิด ถ้าเรามีสติรู้ทัน ความคิดก็ไม่ถูกปรุงต่อ อันนั้นแหละ คือรู้จริง คือรู้แจ้ง คือวิชชา

รู้ตรงนี้ ชีวิตก็เบาลง ใจไม่ต้องแบกทุกข์ไว้มาก เพราะเราเริ่มเห็นแล้วว่า ทุกข์ไม่ได้มาจากโลกภายนอกอย่างเดียว แต่มาจากใจที่เผลอ

และเมื่อใจไม่เผลอ ความทุกข์ก็ไม่มีที่ยืน

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati