ต้องรู้ให้ตรง

ต้องรู้ให้ตรง

รู้กาย รู้ใจ รู้สิ่งที่เกิดขึ้นจริง

กายเจ็บ กายปวด กายเป็นบาดแผล ถ้าเป็นโรคทางกาย ก็ต้องไปหาหมอ ไปตามเหตุของกาย

แต่โรคทางใจ คือโทสะ โมหะ โลภะ

สิ่งเหล่านี้ ไม่ใช่ให้หนี แต่ให้รู้ด้วยสติ รู้ด้วยการภาวนา รู้กับการเคลื่อนไหว รู้ตรง ๆ ในตัวเอง

แล้วค่อยเห็นให้ลึกลงไปอีก

เห็นทุกขัง เห็นอนิจจัง เห็นอนัตตา

เห็นความไม่เที่ยง เห็นความบีบคั้น เห็นความไม่ใช่ตัวตน

จากนั้น ให้รู้สมมติ รู้เรื่องที่โลกบัญญัติ รู้ให้จบ ไม่ค้างอยู่เพียงชื่อ ไม่หลงอยู่เพียงความคิด

แล้วให้รู้ศาสนา รู้พุทธศาสนา

ศาสนา คือเรื่องของคนทุกคน ไม่มีใครเว้น เพราะทุกคนล้วนต้องเรียนรู้ชีวิตของตน

พุทธะ คือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานด้วยธรรม

สิ่งนั้น ไม่ไกลจากตัวเราเลย คือสติ คือสมาธิ คือปัญญา ที่ค่อย ๆ งอกขึ้นจากความรู้ตรง

เมื่อรู้แล้ว ปัญญาจึงค่อยเกิด

และยังต้องรู้บาป รู้บุญด้วย

บาป คือความมืด คือความไม่รู้ คือความเผลอที่พาใจหลง

บุญ คือความฉลาด คือความรู้ คือการเห็นตามจริง

คนที่ยังไม่รู้ ก็ยังเหมือนขาดบุญอยู่ตรงนั้น เพราะยังไม่สว่างพอที่จะเห็นตัวเอง

บางครั้ง อุปสรรคอยู่ตรงความรู้ที่เพียงลอยออกไปนอกตัว รู้ไปไม่สิ้นสุด คิดไปไม่จบ

หลวงพ่อจึงเตือนให้ถอนออกมา ไม่ต้องเข้าไปในความคิด

กลับมา รู้กาย รู้ใจ รู้การเคลื่อนไหว รู้ตรงที่กำลังเกิดอยู่เดี๋ยวนี้

ตรงนั้นแหละ คือทางกลับบ้านของสติ

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati