อยู่เหนือกรรม ต้องรู้ก่อน

อยู่เหนือกรรม ต้องรู้ก่อน

ปุถุชนยังอยู่เหนือกรรมไม่ได้ แต่ปุถุชนนี่แหละ มีทางทำให้จิตใจหลุดพ้นได้

ถ้าจิตใจหลุดพ้นแล้ว ก็ไม่ต้องดิ้นหาอะไรอีก

แต่ตราบใดที่ยังเป็นปุถุชน ก็ยังจำเป็นต้องทำ จำเป็นต้องศึกษา

เพราะยังไม่รู้ จึงยังต้องเรียนรู้

ยังไม่แจ้ง จึงยังต้องภาวนา

ถ้ายังไม่รู้จริง จะไปอยู่เหนือกรรมได้อย่างไร

เมื่อรู้แล้ว จึงอยู่เหนือกรรมได้

แต่คนที่ยังไม่รู้ ก็เหมือนอยู่ใต้กรรม ก็ยังไม่รู้ตัว

หลวงพ่อจึงว่า ปุถุชนเป็นผู้หนา

คำถามเหมือนเดิม แต่ใจของผู้ตอบไม่เหมือนเดิม

จะเอาอะไรมาเป็นเครื่องวัด นอกจากรู้เอง เห็นเอง

การนั่งสร้างจังหวะ ยกมือไป เอามือมา

นั่นก็เป็นการกระทำ เป็นกรรมเหมือนกัน

แต่ให้รู้ว่า กรรมคือการกระทำ

และให้สำคัญกว่าเดิมอีก คือให้รู้สึกตัว

ให้ตื่นตัว

ให้รู้สึกใจ ให้ตื่นใจ

เมื่อไม่รู้สึกตัว ก็ไม่ตื่นตัว

เมื่อไม่รู้สึกใจ ก็ไม่ตื่นใจ

พอรู้สึกตัว การทำ การพูด การคิด ก็เปลี่ยนไปเอง

รู้ได้ดีขึ้น เบาขึ้น ตรงขึ้น

แมวกินหนู เสือกินสัตว์ พรหมเข้าฌาน

สิ่งเหล่านี้เป็นธรรมชาติ เป็นอาหารของเขา เป็นความเป็นอยู่ของเขา

สัตว์ไม่รู้ จึงเป็นไปตามสัญชาตญาณ

คนเองก็มีกินดิบ มีกินสุก

มีไฟธาตุเผาอาหาร ให้พออยู่พอเป็นไป

จะเรียกกรรมก็ได้ จะไม่เรียกกรรมก็ได้

เพราะมันเป็นความเป็นอยู่ ตามธรรมชาติของสัตว์

แต่พระพุทธศาสนา สอนไม่เหมือนลัทธิอื่น

สอนเพื่อให้เห็นทาง ตามอุดมการณ์ของพระพุทธเจ้า

เมื่อเราเชื่อฟังว่า พระพุทธเจ้าเป็นผู้รู้ยิ่ง เห็นจริง

เป็นผู้รู้แจ้ง เป็นผู้อยู่เหนือกรรมได้ เป็นผู้เอาชนะได้

เราก็ต้องปฏิบัติตาม

ถ้าไม่เชื่อฟัง ไม่เห็นตามอุดมการณ์ ก็ทำอย่างใดก็ได้

แต่สิ่งที่ผิดกฎหมายบ้านเมือง ย่อมทำไม่ได้

เพราะต้องมีโทษ มีคุก มีตะราง

ทางธรรมจึงชวนให้เรา กลับมารู้ตัว

กลับมาดูจิตใจของตน ในทุกก้าว ทุกยก ทุกวาง

เมื่อรู้จริง ก็ไม่ต้องถามมาก

เมื่อเห็นจริง ก็ไม่ต้องดิ้นมาก

เหลือเพียงความรู้สึกตัว ที่ค่อย ๆ พาใจ พ้นจากความหนา พ้นจากความไม่รู้ พ้นจากกรรม

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati