ศาสนา ไม่ได้อยู่แค่ที่เปลือก

ศาสนา ไม่ได้อยู่แค่ที่เปลือก

การทำบุญ ให้ทาน รักษาศีล เป็นสิ่งดี เป็นบุญ เป็นความอิ่มใจ แต่ยังไม่พอจะดับทุกข์ให้ถึงราก

เรียนสูง มีปริญญา มีทรัพย์สินมากมาย

ก็ดีเหมือนกัน ใช้เลี้ยงชีวิตได้ แต่ก็ยังไม่ใช่ทางออกของชีวิตจริง ๆ

ถ้าใจยังไม่รู้ตัว ความทุกข์ก็ยังเกิดได้เสมอ

บางครั้งสิ่งที่เรามีมาก อาจกลายเป็นของที่บังตา ทำให้ไม่เห็นชีวิตจิตใจของตนเอง

หลวงพ่อจึงชวนให้หันกลับมา

มาศึกษาธรรมะที่ตัวเรา มาดูตัวเราเอง มาดูความคิด ความรู้สึก มาดูการเคลื่อนไหวของกายและใจ

เพราะความเดือดร้อน ไม่ได้อยู่ที่คนอื่นเป็นหลัก แต่อยู่ที่ใจเราเผลอไป

เมื่อเผลอสติ เมื่อหลงตัว ความทุกข์ก็เข้ามาทันที

ที่เราชอบโทษคนอื่น ว่าเขาเป็นเหตุให้เราเดือดร้อน อาจเป็นความเข้าใจที่คลาดไป

ถ้าเรากลับมารู้ตัว กลับมาดูใจตัวเอง เราจะเห็นว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมากมาย ล้วนไหลออกจากความคิดที่ปรุงแต่ง

พอคิดต่อ เรื่องก็เกิด พอเรื่องเกิด ใจก็ออกนอกตัว แล้วก็หลงไปตามเรื่องนั้น

ตรงนั้นแหละ ความทุกข์จึงเกิดขึ้น

คนเรามีเพียงกายกับใจ

กายคือรูป สิ่งที่เห็นได้ด้วยตา

ใจคือนาม สิ่งที่มองไม่เห็นด้วยตา แต่รู้สึกได้

เรียกอย่างภาษาธรรมะว่า รูปกับนาม

เรียกอย่างชาวบ้านว่า กายกับใจ

เป็นคำเรียกสมมติเท่านั้น

แม้การบวชก็เป็นสมมติ คำว่าพระก็เป็นสมมติ

พระไม่ได้หมายถึงผ้าเหลืองอย่างเดียว แต่หมายถึงผู้รู้เรื่องชีวิตจิตใจ ผู้เห็นความคิดของตนเอง

ถ้าใจสะอาด สว่าง สงบ

นั่นแหละคือความเป็นพระ ซึ่งมีอยู่แล้วในคนทุกคน

ไม่ว่าชายหรือหญิง เด็กหรือผู้ใหญ่ นุ่งห่มสีอะไร นับถือศาสนาไหน

ถ้ากลับมาดูตัวเอง ก็เข้าถึงธรรมะได้

ฉะนั้น ให้ทำความรู้สึกตัวมาก ๆ

เพราะความรู้สึกตัว ไม่ทำให้เราหลง และทำให้เราเห็นชีวิตจิตใจจริง ๆ

เมื่อรู้ตัว เราจะเริ่มไม่ทับถมตัวเอง ไม่ไหลไปกับเรื่องที่คิด และค่อย ๆ คลายทุกข์ลงจากข้างใน

ธรรมะจึงไม่ไกล อยู่ที่การหันกลับมาดูตัวเรา ตรงนี้เอง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati