“…การปฏิบัติธรรมะตามแนวคำสอนของพระพุทธเจ้านั้น

“…การปฏิบัติธรรมะตามแนวคำสอนของพระพุทธเจ้านั้น

ทุกคนจะต้องเดินทางสายกลาง

คำว่า‘เดินทางสายกลาง’นั้น ก็หมายความว่า

จะต้องไม่เอียงไปข้างซ้าย และจะต้องไม่เอียงไปข้างขวา

อยู่ตรงกลาง

คำว่า‘อยู่ตรงกลาง’ในที่นี้ ก็หมายความว่า

**การพูดธรรมะนั้น จะต้องพูดอย่างตรงไปตรงมา

ไม่ได้พูดเข้าข้างนั้น-ข้างนี้ ไม่ได้พูดเพื่อให้คนใดพอใจ

ไม่ได้พูดให้คนใดเสียใจ พูดตรง ๆ ไป

ความดีใจและความเสียใจนั้น-เป็นธรรมดา

แล้วแต่ผู้ฟังเป็น หรือฟังไม่เป็น**

พระพุทธเจ้าแสดงธรรมให้คนฟังนั้น

ท่านก็คงไม่ได้คอยเอาอกเอาใจคนนั้น-คนนี้

ท่านก็คงแสดงไปอย่างที่เรียกว่า ‘มัชฌิมาปฏิปทา’

ใครจะพอใจก็ได้ ใครจะไม่พอใจก็ได้

คนพอใจ-ก็ฟังไป คนไม่พอใจ-ก็ฟังไป ถือเป็นธรรมดา

พูดกลาง ๆ

**ธรรมะคำสอนของพระพุทธเจ้านั้น จึงเป็นกลาง ๆ

ใครปฏิบัติก็ได้ รับรองได้

ในอีกความหมายหนึ่ง ‘คนมัชฌิมาปฏิปทา’ ก็คือ

ไม่เอียงไปทางโทสะ และไม่เอียงไปทางโลภะ

เพราะทำลายโมหะได้**

*คนจะเอียงไปข้างซ้าย คือโทสะ

หรือเอียงไปข้างขวา คือโลภะได้นี้

ก็เพราะโมหะนี้เอง โมหะนี้อยู่ตรงกลาง

พูดภาษาบ้านเราก็ว่า ‘คนหลงตน-ลืมตัว คนหลงกาย-ลืมใจ’นี้เอง*

**ถ้าทำลายได้ ก็แปลว่าเดินทางสายกลาง**…”

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ