เห็นตรงนี้ ใจจึงเบา

เห็นตรงนี้ ใจจึงเบา

คำสอนนี้เรียกเราให้ตั้งใจฟัง แล้วเอาไปปฏิบัติจริง

ไม่ใช่ฟังไว้เฉย ๆ ไม่ใช่จำไว้เฉย ๆ

เพราะสิ่งที่ฟัง ถ้าไม่ลงมือรู้ตรง ๆ มันก็ไม่เกิดประโยชน์แก่ตัวเรา

หลวงพ่อชี้ให้เห็นว่า ก่อนอื่นต้องรู้จักรูปกับนามให้จริง

เมื่อรู้จักแล้ว จึงรู้จักสมมติ

เมื่อรู้จักสมมติ ก็เห็นสิ่งที่เคยยึด เคยเชื่อ เคยข้องแวะ วางลงได้

ของเสพติด ของมึนเมา ฤกษ์งามยามดี การไหว้ผี ไหว้เทวดา การบวงสรวงต่าง ๆ

เมื่อเห็นตามจริง ก็เลิกได้เด็ดขาด

ไม่มีใครมาช่วยแทนเราได้ ไม่มีใครมากระซิบใส่หูเราได้

ต้องเป็นเราเอง ที่รู้เอง เห็นเอง วางเอง

นี่แหละบาปกับบุญ

บาปคือความมืด คือความไม่รู้จัก

บุญคือความรู้ คือความรู้จักตามจริง

ถ้าไม่รู้จริง แล้วไปสอนคนอื่นผิด ความผิดนั้นก็คือบาป

จึงต้องเริ่มจากตัวเอง รู้ตรง ๆ กับการกระทำของตัวเอง

หลวงพ่อยังชี้ให้เห็นว่า วัตถุ ปรมัตถ์ อาการ เป็นเรื่องที่ต้องค่อย ๆ เห็น

เห็นแล้วจึงรู้ ว่ากิเลส โทสะ โมหะ โลภะ มันหนักจริง

แต่เมื่อเห็นตามจริง ใจจะเบาขึ้นเอง

เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ มีอยู่ แต่ไม่จำเป็นต้องทุกข์ไปกับมัน

ขันธ์ทั้งหลาย เป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วดับไป

เมื่อรู้จักนามรูป รู้จักรูปนามตามจริง ความยึดถือก็อ่อนลง

ใจจึงกลับมาเห็นตัวเอง

ไม่ต้องรีบร้อน ไม่ต้องฝืน แค่เดินไปเดินมา แค่ดูตามจริง ใจก็สว่างขึ้นได้

กิเลสไม่ใช่ของลอย ๆ มันติดอยู่กับความเคยชิน กับความอยาก กับความยึด

การละจึงไม่ใช่ตัดด้วยแรงบังคับ แต่เป็นการเห็นให้ชัด เห็นจนรู้ว่าอะไรเกาะอยู่ แล้ววางของเก่านั้นลง

เมื่อเห็นกิเลส จึงละกิเลสได้

เมื่อไม่เห็น ก็ยังถูกมันลากไปอยู่เสมอ

บทเรียนนี้จึงน้อมมาหาเรา ให้กลับมาดูตัวเองทุกขณะ

รู้ตรง เห็นตรง แล้วค่อย ๆ วางลงตรงนั้น

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati