เมื่อพอแล้ว

เมื่อพอแล้ว ใจจึงวางได้

หลวงพ่อพูดตรง เมื่ออายุได้ ๔๖ ปี ท่านกล้าพูด กล้าทำแต่ความจริงเท่านั้น

ทุกคำที่พูด สรุปเข้ามาหาเรื่องนิพพาน

นิพพาน คือไม่ทุกข์ ความทุกข์ไม่มี

จะเรียกว่าตายก็ได้ จะเรียกว่าดับกิเลสก็ได้

เรียกว่าอะไรก็ได้ เพราะว่ามันพอแล้ว

เมื่อใจเอาพอแล้ว ความอยากที่จะเกินพอ ค่อย ๆ สงบลง

บอกพี่น้องว่า พอแล้ว บอกบ้านใต้บ้านเหนือว่า พอแล้ว บอกทุกอำเภอทุกจังหวัดว่า พอแล้ว

พอแล้ว ไม่ใช่ท้อ

พอแล้ว คือรู้ตรง ๆ ว่าควรหยุดตรงไหน

และก่อนที่นิพพานจะปรากฏ ต้องเจริญสติ เจริญสมาธิ เจริญปัญญาเสียก่อน

คำว่าเจริญ คือทำให้มาก

ทำความรู้สึกให้มาก ทำความตื่นตัวให้มาก

ไม่ใช่คิดมาก แต่รู้ตัวมาก

เมื่อรู้สึกตื่นตัวมากขึ้น ความไม่รู้สึก ความไม่ตื่นตัว จะค่อย ๆ หายไปเอง

ไม่ต้องไปบังคับมันนัก ไม่ต้องไปไล่มันนัก

แค่มีความรู้สึก มีความตื่นตัวอยู่เสมอ

สิ่งที่เคยเผลอ สิ่งที่เคยหลง จะค่อย ๆ แห้งหาย

เหลือแต่ความรู้สึกตัว ที่อยู่กับกายกับใจอย่างต่อเนื่อง

แล้วเราจะเห็นความคิดของเรา

เห็นได้อย่างไร

ไม่ได้เห็นด้วยตา แต่เห็นด้วยความรู้สึกตัว

ท่านจึงเรียกว่า ตาทิพย์

ตาทิพย์ คือใจที่รู้ทัน เมื่อความคิดเกิดขึ้น

ไม่เผลอไหลไปกับมัน แต่รู้ว่าเกิด

รู้ว่าเป็นเพียงความคิด ไม่ใช่ตัวเรา

เมื่อเห็นอย่างนี้บ่อย ๆ ใจจะค่อย ๆ สว่างขึ้นเอง

สว่างแบบเรียบ สว่างแบบไม่ต้องอวดใคร

เป็นความสว่างที่รู้ แล้วก็วางได้

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati