ทำของง่าย ให้มันง่ายเข้าไป

ทำของง่าย ให้มันง่ายเข้าไป

คำสอนนี้เรียบมาก แต่ลึกมาก

ท่านชี้ให้เห็นว่า สิ่งที่ยุ่งยาก ถ้าเราเอามาดูด้วยใจที่รู้ตรง มันก็กลับง่ายขึ้น

สิ่งที่มืด ถ้าเรากล้าเห็น มันก็เริ่มแจ้ง

พุทธศาสนา ไม่ใช่เรื่องเชื่อไปเรื่อย ๆ เพราะมีใครบอก

ศาสนา คือคำสั่ง คือคำสอนของผู้รู้

แต่ผู้รู้จริง ไม่ใช่คนที่พูดเก่งอย่างเดียว ไม่ใช่คนที่นุ่งห่มอย่างเดียว ไม่ใช่คนที่เราเคารพตามรูปแบบอย่างเดียว

ผู้รู้จริง คือคนที่สอนให้เรารู้จักของจริง ให้เรามาเห็นเอง

เมื่อยังไม่เห็นธรรม เราก็มักเชื่อสิ่งที่ได้ยินมา เชื่อฤกษ์ยาม เชื่อผี เชื่อเทวดา เชื่อการทำนาย เชื่อสิ่งที่อยู่เหนือการรู้ตรงของเรา

เพราะใจยังไม่เห็น จึงต้องพึ่งความเชื่อ

แต่เมื่อเห็นธรรมแล้ว ใจจะค่อย ๆ วาง ไม่ต้องวิ่งไปหาที่พึ่งนอกตัวมากนัก

ไม่ใช่ว่าโลกนั้นไม่มีสิ่งที่คนเรียกกัน แต่ท่านพาเรากลับมาดูให้ชัด ว่าอะไรช่วยเราได้จริง

สิ่งที่ช่วยเราได้ คือการกระทำของเราเอง

พูดง่าย ๆ ใจที่เป็นเหตุ ย่อมสร้างผล

ถ้าใจยังกลัวผี ก็ให้รู้ตรง ๆ ว่า ความกลัวนั้นกำลังเกิดในใจเรา

ไม่ต้องรีบไล่ผี ให้หันมาดูความกลัว

เพราะความกลัว เป็นครูที่กำลังบอกเรา ว่าใจเรายังไม่ตั้งมั่น ยังไหวไปตามสิ่งที่คิดเอง

หลวงพ่อยกเรื่องหมา กับคนมาให้เห็นชัด

หมาไม่กลัวผี คนกลับกลัว

จึงชวนให้เราตั้งคำถามกับตัวเองว่า ใครสูงกว่าใคร ใครต่ำกว่าใคร

ถ้าใจเรายังถูกความกลัวลากไป เราก็ยังไม่พ้นความเป็นคนแบบขึ้น ๆ ลง ๆ ดีบ้าง ชั่วบ้าง ยังไม่ตั้งอยู่ในความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์

ความหมายไม่ใช่ให้ดูถูกตัวเอง แต่ให้รู้ตัวตามจริง เพื่อจะได้ฝึกใจ

ผี เทวดา ถ้าเรายังไม่เข้าใจ เราก็เอาไปคิดเอาเองได้มาก

แต่หลวงพ่อพาเรามาดู ว่าแท้จริงแล้ว สิ่งสำคัญกว่าการไปคิดเรื่องผีเรื่องเทวดา คือการเห็นจิตของเราเอง

เพราะจิตนี่แหละ ที่สั่งให้กายพูด สั่งให้กายทำ สั่งให้กายคิด

ถ้าจิตยังมืด ทั้งคำพูดและการกระทำก็ย่อมมืดตาม

ถ้าจิตดี คำพูดก็อ่อนโยน การกระทำก็ดี ความคิดก็ดี

ตรงนี้แหละ ที่ต้องศึกษาตัวเรา ต้องปฏิบัติตัวเรา ต้องรู้จักตัวเรา

ไม่ใช่ศึกษาแต่เรื่องของคนอื่น ไม่ใช่ดูแต่รูปภายนอก แต่ให้ดูสภาพความเคลื่อนไหวของใจ

เมื่อใจดี คนก็ดูงาม

งามเหมือนเทวดา ใจดีเหมือนพระธรรม

ไม่ว่าหนุ่มสาว พ่อบ้านแม่เรือน หรือคนเฒ่าคนแก่

ความงามที่แท้ ไม่ได้อยู่ที่รูป แต่อยู่ที่ใจที่ดี ที่พูดดี ที่คิดดี

หลวงพ่อจึงชี้ให้เราเห็นว่า พระแท้ คือผู้สอนให้คนรู้ตรง

ไม่จำเป็นต้องมีแต่ผ้าเหลือง ไม่จำเป็นต้องมีแต่รูปแบบ

ถ้าใครพาเราให้เห็นจริง ให้เรารู้ตัวจริง ผู้นั้นก็ชื่อว่าเป็นพระในความหมายของการสอน

สุดท้ายแล้ว ตาทิพย์ที่ท่านพูดถึง ก็ไม่ใช่เรื่องลอยไกล

คือการมองเห็นความเคลื่อนไหวของจิต เห็นความคิด เห็นความรู้สึก เห็นการเกิดดับของใจ ตามจริง

เมื่อเห็นตรงนี้ เราจะเริ่มรู้จักตัวเอง และรู้จักธรรม

ธรรมไม่ไกล อยู่ในกายใจนี้เอง อยู่ในการเคลื่อนไหวของเรา อยู่ในคำพูด อยู่ในความคิด อยู่ในทุกขณะของความรู้สึกตัว

ทำของง่าย ให้มันง่ายเข้าไป

ดูใจ ให้เห็นใจ

รู้ตัว ให้ตรงตัว

เท่านี้ แสงแห่งธรรม ก็เริ่มสว่างขึ้นในชีวิตเรา

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati