กิเลสอย่างละเอียด มองไม่เห็น แต่รู้ได้

กิเลสอย่างละเอียด มองไม่เห็น แต่รู้ได้

มันแฝงอยู่ในใจของทุกคน ไม่ยกเว้นใคร

ไม่ใช่เพราะมันไม่มี แต่เพราะเราเผลอจากมันต่างหาก

เมื่อเสียงมากระทบ เมื่อตาเห็น เมื่อจมูกได้กลิ่น

ถ้ารู้เท่าทันในขณะนั้น สิ่งนั้นก็ไม่ปรุงต่อ

ตรงนี้เอง คือทางของความรู้สึกตัว

กายมีหน้าที่ของกาย เวทนามีหน้าที่ของเวทนา สัญญามีหน้าที่ของสัญญา สังขารมีหน้าที่ของสังขาร วิญญาณมีหน้าที่ของวิญญาณ

มันทำงานของมันอยู่แล้ว โดยธรรมชาติของมัน

เมื่อเราเห็นตามจริง เราจะไม่ไปเร่ง ไม่ไปแทรก ไม่ไปปรุงซ้ำ

ศีล จึงไม่ใช่เพียงตัวเลขของข้อกำหนด

แต่คือความปกติ

รูปปกติ วาจาปกติ ใจปกติ

เมื่อความปกติมีอยู่ สิ่งใดเกิดขึ้น ก็รู้ทันได้ตรงนั้น

เหมือนโรงสี เมื่อข้าวเปลือกถูกใส่ลงไป เครื่องจักรย่อมแยกสิ่งที่ควรออกไปเอง

หรือเหมือนการเลื่อยไม้ ถ้าวางให้ตรง ใบเลื่อยก็ทำหน้าที่ของมัน ไม่ต้องไปฝืนให้มันคด

สำคัญที่คนป้อน สำคัญที่การวางในเบื้องต้น ให้ตรง

ตรงนั้นแหละ คือการฝึก

ความรู้สึกตัว ไม่ใช่การบังคับสิ่งทั้งหลายให้หายไป

แต่คือการเห็น ว่าทุกอย่างกำลังทำหน้าที่ของมัน

แล้วใจไม่เข้าไปยึด ไม่เข้าไปต่อเรื่อง ไม่เข้าไปดึงเข้าหากัน

เชือกเส้นเดียวผูกสองหลัก ดึงให้ตึง แล้วตัดตรงกลางขาดลง

มันกระเด็นกลับ ไม่ดึงถึงกัน

กิเลสอย่างละเอียดก็เป็นอย่างนั้น

ถ้าเห็นทัน มันจะหมดแรงของมันเอง

สุดท้าย สิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงสอน คือให้แต่ละอย่างทำหน้าที่ของมัน

คนก็ทำหน้าที่ของคน กายก็ทำหน้าที่ของกาย ใจรู้หน้าที่ของความรู้ตัว

เมื่อทำได้อย่างนี้ ทุกข์ก็เบาลง เพราะไม่ไปผิดหน้าที่กัน

อยู่กับลมหายใจ อยู่กับการเคลื่อนไหว อยู่กับสิ่งที่กำลังปรากฏ

รู้ตรงนั้น รู้เดี๋ยวนั้น

พอรู้ ก็ไม่ปรุง

พอไม่ปรุง ใจก็กลับมาเป็นปกติ

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati