อย่าเพิ่งเชื่อความคิดของตนเอง

อย่าเพิ่งเชื่อความคิดของตนเอง

ให้หันกลับมารู้ตรง ๆ

คำสอนนี้พาเราเห็นว่า การปฏิบัติธรรมไม่ใช่การเพิ่มอะไรเข้าไปมากนัก

แต่เป็นการลดละมานะ ลดละทิฏฐิ ลดความถือเนื้อถือตัว ลดความเห็นที่พาใจไหลไป

ทิฏฐิ แปลว่าความเห็น

เห็นถูกก็พาไปถูก เห็นผิดก็พาให้ผิดไปเลย

แต่ก่อนจะรีบตัดสินอะไร ให้รู้ก่อนว่า ใจเรากำลังเห็นอะไรอยู่

กำลังโกรธ กำลังหลง กำลังยึด หรือกำลังแค่คิดเอาเอง

เพราะหลายครั้ง เราไม่ได้ทุกข์เพราะเรื่องใหญ่ แต่ทุกข์เพราะไม่รู้ทันใจของตัวเอง

เหมือนอยู่ในถ้ำมืดมานาน มืดจนเคยชิน มืดจนลืมไปว่ามีแสง

แต่วันนี้ ในมือเรามีไม้ขีด มีเทียนไข มีความรู้สึกตัวอยู่แล้ว

ขอเพียงจุดขึ้นมา

ความมืดไม่ได้มาหาเรา มันเพียงถอยไปเมื่อมีแสง

เมื่อรู้สึกตัว เราจะเริ่มเห็นว่า ไฟกับมืดอยู่คนละทาง และใจเราสามารถออกมานอกถ้ำนั้นได้

ธรรมะจึงไม่ใช่เรื่องไกล ไม่ใช่แค่ตู้หนังสือ ไม่ใช่เพียงคำในพระไตรปิฎก

ธรรมะอยู่ที่กาย อยู่ที่ใจ อยู่ที่การทำดี พูดดี คิดดี

และถ้าทำชั่ว พูดชั่ว คิดชั่ว นั่นก็เป็นอธรรมในขณะนั้น

ทุกอย่างเริ่มที่ใจ

ก่อนพูดก่อนทำ ใจคิดมาก่อนเสมอ

ถ้ารู้ทันตอนโกรธ ก็ยังมีทางแก้ ถ้ารู้ทันตอนหลง ก็ยังพอหันกลับ

หลวงพ่อสอนให้ดูความคิด เพราะความโกรธเกิดจากความไม่รู้ ความไม่รู้ก็คือโมหะ หรือความหลงลืมตัวเอง

บางทีเราเดิน เรายกมือ เราก้ม เราคว่ำ เราหงาย แต่ใจไม่รู้

ทำไปเหมือนรู้ แต่ลึก ๆ ไม่รู้

นั่นแหละคือสิ่งที่ต้องฝึกเห็น ไม่ใช่เห็นแต่การเคลื่อนไหวของมือ แต่เห็นใจที่เคลื่อนไหวอยู่ข้างในด้วย

หลวงพ่อเคยผ่านทางที่ทำให้สงบ แต่สงบนั้นยังไม่พอ ถ้าไม่รู้

เพราะความสงบที่ไม่มีปัญญา อาจเป็นเพียงการนั่งนิ่ง แต่ใจยังคงมืดอยู่

ท่านจึงย้ำ อย่าเชื่อง่าย ๆ อย่าเชื่อตามกันมา อย่าเชื่อเพราะตำรา อย่าเชื่อเพราะคนพูดน่าเชื่อ

ให้เชื่อเมื่อมันรู้จริง รู้ตรงในใจตนเอง

นี่คือศรัทธา ที่ตั้งอยู่บนความรู้สึกตัว

เมื่อรู้ตรง ใจจะไม่ต้องวิ่งตามความมืด ไม่ต้องหลงอยู่ในถ้ำเดิม

ค่อย ๆ รู้ ค่อย ๆ เห็น ค่อย ๆ กลับมาอยู่กับความจริง

แค่นี้ก็เป็นทางออกจากความหลงแล้ว

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati