เมื่อความคิดลดลง

เมื่อความคิดลดลง ความรู้จะมากขึ้น

พอความคิดเบาลง ใจก็เริ่มเห็นตัวมันเอง

ตรงนั้นแหละ จิตใจค่อยเปลี่ยนที่

ไม่ใช่เปลี่ยนแบบคิดเอา แต่เปลี่ยนจากการรู้ตรง

จำให้ดี ตอนความคิดเปลี่ยน

อย่ารีบไปยินดี ว่าเราได้ธรรมแล้ว เราเห็นธรรมแล้ว

ความดีใจเช่นนั้น ยังเป็นเพียงสมมติ

ยังไม่ใช่ใจที่สงบ ยังไม่ใช่ความเข้าใจที่ลึกถึงจริง

เมื่อคิดมาก ก็ต้องรู้มาก

คิดปุ๊บ รู้ปั๊บ

คิดขึ้นมาเมื่อไร ทันมันเมื่อนั้น

จากเดิมที่จิตมืดตื้อ ไม่รู้จะไปทางไหน

พอรู้เท่าทันความคิด ความสว่างค่อยเกิดขึ้นภายใน

ไม่ใช่สว่างที่ตาเห็น แต่เป็นสว่างที่ใจรู้

เบาอก เบาใจ

นั่นแหละ ตาปัญญาเริ่มเปิด

ปัญญาญาณของวิปัสสนา ค่อยเกิดขึ้น

รู้เห็นตามจริง ทั้งรูป ทั้งนาม ทั้งอาการ ทั้งวัตถุ

รู้โทสะ รู้โมหะ รู้โลภะ อย่างแจ่มแจ้ง

และรู้เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ

รู้ครบ ในความเป็นจริงของมัน

บางคนรู้ครั้งเดียว แล้วไม่หลง ไม่ลืม

บางคนต้องรู้สองครั้ง เพราะจิตต้องเปลี่ยนสองครั้ง

จิตจึงก้าวเป็นมรรค แล้วผลจึงตามมา

บางคนได้เพียงมรรค ผลยังไม่ปรากฏ

บางคนได้ทั้งมรรค ทั้งผล

เมื่อรู้เช่นนี้แล้ว น้ำหนักของสมมติจะเบาลง

ใจที่เคยหนัก จะค่อย ๆ เบา

เหมือนภาระที่วางลงทีละน้อย จนสัมผัสได้เอง

เบาลงเท่าไร ก็รู้เท่านั้น

ไม่ต้องไปทำท่าที ไม่ต้องไปประกาศตน

เพราะเมื่อรู้จริงแล้ว ของจริงย่อมแสดงตัวเอง

ความรู้ตรง ย่อมทำให้ใจอ่อนโยน มั่นคง และเบาสบาย

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati