เมื่อรู้ตรงนี้

เมื่อรู้ตรงนี้ ใจก็เริ่มเห็นทาง

หลวงพ่อเทียนชี้ให้ดูว่า เมื่อเราทำสบาย ๆ แล้วทำไปมากขึ้น ความรู้จะค่อย ๆ เกิดขึ้นเอง

ไม่ต้องรีบตัด ไม่ต้องฝืนบังคับ

เพียงรู้รูป รู้ชื่อของรูป รู้การทำของรูป รู้นาม รู้การทำของนาม

รู้รูปโรค รู้นามโรค รู้ทุกขัง รู้อะไรที่ไม่เที่ยง รู้อะไรที่ไม่ใช่ตัวตน

รู้สมมติ รู้ศาสนา รู้พุทธศาสนา รู้บาป รู้บุญ

รู้ให้เห็น เข้าใจให้แจ่มแจ้ง

สัมผัสสิ่งเหล่านี้อย่างแนบแน่น ตรงนี้แหละคือการรู้เบื้องต้น

พอรู้มาถึงตรงนี้ บางครั้งใจก็เกิดความดีใจขึ้นมา

หลวงพ่อเตือนว่า ตรงนี้เองที่อาจหลงเข้าใจผิดได้ จึงควรจำไว้ให้ดี

ถ้าไม่มีครูอาจารย์ชี้แนะ เราก็อาจไม่รู้ว่า แท้จริงแล้วเรากำลังเป็นอะไร

แม้เราเป็นอยู่ เราก็ยังไม่รู้ตัวว่าเป็น

ท่านเล่าว่า กว่าจะรู้ความคิด ก็ต้องอาศัยการทำไปมากแล้ว

แล้วจึงมองเห็นว่า ความคิดที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ศัตรู

เมื่อรู้ความคิดแล้ว ก็เดินให้สบาย

แต่ต้องปล่อย อย่าไปกักมันไว้ อย่าไปกักความรู้ไว้ ให้มันรู้ต่อไป

ยิ่งคิด ยิ่งรู้

ยิ่งคิดมาก ยิ่งรู้มาก

บางคนอยากได้ความสงบ จึงไม่อยากให้ความคิดเกิด

แต่หลวงพ่อสอนกลับกัน ไม่ต้องห้ามความคิด ให้มันคิดไป

แล้วเรารู้ไป

ถ้ามันคิดมาก ก็ยิ่งเป็นโอกาสให้รู้มาก

บางคนรำคาญใจ เพราะคิดว่าฟุ้งซ่านแล้วไม่มีสมาธิ

แต่หลวงพ่อบอกว่า ให้เข้าใจใหม่

ฟุ้งซ่านนั่นแหละ เป็นจุดให้เรารู้ตัว

ถ้าไม่มีความฟุ้งซ่าน เราก็อาจไม่เห็นความรู้สึกตัวของเรา

จึงไม่ต้องไปกลัวความคิด

ให้รู้ว่ามีความรู้สึกตัวอยู่ และทำความรู้สึกให้มาก

อย่าหยุด แต่อย่าเพ่ง

อย่าไปบีบใจ แต่อย่าปล่อยให้เผลอ

เมื่อความคิดมากขึ้น ความรู้ก็มากขึ้น

เมื่อความรู้ทันกันได้ ความคิดก็จะค่อย ๆ เบาลง

แล้วตัวความรู้ จะเด่นขึ้นเอง

ทางนี้ไม่ใช่ทางหนีความคิด แต่เป็นทางอยู่กับความคิดอย่างรู้ทัน

ไม่ใช่ทางบังคับใจ แต่เป็นทางปลุกใจให้ตื่น

ไม่ใช่ทางผลักสิ่งใดออกไป แต่เป็นทางให้เห็นตามจริง

เมื่อเห็นตามจริง ใจก็อ่อนลง เบาลง และรู้ชัดขึ้น

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati