ธรรมะอยู่ที่ตัวเรา

ธรรมะอยู่ที่ตัวเรา

เมื่อรู้จักรูป เมื่อรู้จักนาม

ก็เห็นว่า ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องไกลเลย

ตาเห็น ก็รู้ ใจเห็น ก็รู้

เมื่อเห็นตรงนี้ จะค่อย ๆ เข้าใจว่า

ผู้หญิง ผู้ชาย คนไทย คนจีน คนฝรั่ง คนเขมร คนอเมริกา

ล้วนเป็นธรรมะ

เพราะธรรมะคือคน คนนี้เองทำ

ทำดี ก็เรียกว่าธรรมะ

ทำชั่ว ก็ยังเป็นธรรมะ แต่เป็นธรรมะฝ่ายดำ คืออธรรม

คำว่า ธรรม แปลว่าทรงไว้

ธรรมะจึงไม่ใช่เรื่องลอย ๆ ไม่ใช่เรื่องอยู่นอกตัว

แต่คือชีวิตของเรานี่เอง

การปฏิบัติธรรม จึงต้องปฏิบัติที่ตัวเรา

ที่กายนี้ ที่ใจนี้

พระพุทธเจ้าจึงสอน ให้รู้ความดับทุกข์ ให้พ้นทุกข์ได้จริง

โดยลงมือรู้ตรง ๆ ที่ตัวของเรา

เมื่อเห็นว่าคนคือธรรม ธรรมคือคน

ก็เริ่มเห็นว่า หลายอย่างที่เราเคยยึด เป็นเพียงสมมติ

ผี ก็สมมติ เทวดา ก็สมมติ

ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสมมติทั้งนั้น ถ้าเรารู้จักจริง ๆ

การรู้สมมตินี้ เป็นปัญญาแรกที่เกิดขึ้น

จะเรียกว่าวิปัสสนาก็ได้ จะเรียกว่าปัญญาเห็นแจ้งก็ได้

เห็นชัด ไม่เก้อเขิน เรียกมาดูได้ เรียกมาพิจารณาได้ ไม่ปิดบัง

ธรรมะของพระพุทธเจ้า จึงกล้าพิสูจน์ และยืนยันได้

ไม่ว่าพระพุทธเจ้าจะเกิดขึ้นหรือไม่ ธรรมะก็มีอยู่แล้ว

เมื่อเห็นอย่างนี้ เราก็ค่อย ๆ เลิกยึด เลิกไหว้ผีไหว้เทวดา เลิกกลัวฤกษ์ยาม

เพราะรู้แล้วว่า ไม่มีสิ่งอื่นใด มาบันดาลอะไรให้เราได้

นอกจากตัวเราเอง

เมื่อเข้าใจตรงนี้ ทุกข์ชั้นต้นก็เบาลง

เพราะเราเห็นจริง เรารู้จริง เราเข้าใจจริง

ต่อจากนั้น ก็มีสติรู้ในการเคลื่อนไหว

กำมือ เหยียดมือ

ขยับกายอย่างใด ก็มีสติเข้าไปรู้

เมื่อสติเข้าไปรู้ ความไม่รู้ก็หายไปเอง

ความไม่รู้นั้น เรียกว่าโมหะ

เมื่อมีสติ โมหะก็ไม่มี

และความจริงแล้ว โมหะ โลภะ โทสะ ไม่ได้มีอยู่จริงอย่างที่ใจหลงคิด

เมื่อฟังธรรมอยู่ แล้วใจเป็นอย่างไร

ถ้าใจเฉย ๆ นั่นก็คือธรรมชาติอย่างหนึ่ง

ไม่สุข ไม่ทุกข์ ไม่ไป ไม่มา ไม่สั้น ไม่ยาว

มันมีอยู่แล้ว

ตัวใจ กับตัวรูป เป็นคนละส่วน

แต่มาอาศัยกันอยู่

ส่วนที่ตาเห็น คือรูป

ส่วนที่นึก ที่คิด คือใจ

เมื่อรู้จักสมมติแล้ว จึงค่อยรู้จักศาสนา รู้จักบาปบุญ

บาป คือความโง่

บุญ คือความฉลาด

เมื่อรู้แล้ว ก็เลิกละความหลงผิด แล้วค่อยเป็นคนฉลาดขึ้น

ศาสนา คือตัวคน

พุทธศาสนา คือตัวสติปัญญา ที่เข้าไปรู้ตัวจิตตัวใจ

พุทธะ แปลว่าผู้รู้

ส่วนศาสนาที่เป็นวัตถุ วัดวาอาราม โบสถ์ วิหาร พระพุทธรูป เจดีย์

ก็ดีอยู่ ไม่ใช่ว่าไม่ดี

แต่ยังเป็นศาสนาสมมติ ยังไม่แก้ทุกข์

ทำแล้วอาจดีใจชั่วขณะ แต่ดีใจ ไม่ใช่ใจดี

เมื่อเรายังเห็นเพียงความดีใจ แต่ยังไม่เห็นความดีของใจ

เราก็ยังไม่เห็นชีวิตของเรา อย่างแท้จริง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati