รักการเถอะ

รักการเถอะ รักงานเถอะ

รักคำพูด รักหน้าที่ของเรา

เมื่อใจรัก การทำงานจะไม่เป็นภาระหนัก ไม่ต้องฝืนมาก ไม่ต้องบ่นมาก ไม่ต้องเหนื่อยกับใจตัวเอง

ถ้าไม่รักการ ไม่รักงาน ทำเพียงนิดเดียว ใจก็บอกว่ามากแล้ว ร่างกายยังไม่ทันอ่อน ใจก็เริ่มเมื่อยเสียก่อน

ความเมื่อยบางครั้ง ไม่ได้มาจากงาน แต่มาจากใจที่ไม่ยอมอยู่กับงาน

หลวงพ่อเทียนสอนให้เห็นตรงนี้ ว่าเรื่องใหญ่ของชีวิต ไม่ใช่แค่เกิดแล้วตาย แต่คือความคิดที่เกิดขึ้นอยู่เรื่อย ๆ

ความคิดเกิด แล้วก็ดับ ดับแล้วก็เกิด

มันวนอยู่อย่างนี้ ไม่รู้จบ เหมือนวัฏสงสารที่หมุนอยู่ในใจ

คนที่ยังไม่รู้ อาจมองวัฏสงสารไกลออกไปข้างนอก เป็นเรื่องตายแล้วไปไหน เกิดแล้วไปไหน

แต่ทางของพระพุทธเจ้า ชี้เข้ามาใกล้กว่านั้น ชี้มาที่ความคิดนี่เอง

ความคิดที่ผุดขึ้น ความคิดที่ลากใจไป ความคิดที่ทำให้หลง ความคิดที่ทำให้ทุกข์

ถ้ามีความรู้สึกตัว ความคิดจะเกิดขึ้น แล้วเราจะเห็นมันได้ทัน

มันคิดปุ๊บ เห็นปั๊บ

ไม่ปล่อยให้ใจไหลตาม ไม่ปล่อยให้มันพาเวียน ไม่ปล่อยให้มันสร้างวัฏฏะต่อไป

เมื่อเห็นตรงนี้ เราจะเข้าใจว่า วัฏสงสารไม่ใช่เรื่องไกลตัว

มันอยู่ในทุกขณะ ที่ใจเผลอคิด แล้วหลงไปกับความคิดนั้น

การภาวนา จึงไม่ใช่การหนีชีวิต แต่เป็นการรู้จักชีวิตตามจริง

รู้จักงาน รู้จักหน้าที่ รู้จักคำพูด แล้วรู้จักใจของตน

เมื่อใจรู้ งานก็เบา ทางก็โล่ง ชีวิตก็มีความสงบขึ้นมาเอง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati