รู้ตอนนี้

รู้ตอนนี้ ไม่ใช่เพื่อหยุดอยู่แค่ความสบาย

เมื่อรู้ตรง ใจอาจอิ่ม อาจเย็นอกเย็นใจ อาจเกิดปีติ

แต่ปีตินั้น ไม่ใช่ที่หมาย

เป็นเพียงอาการของใจ ที่เริ่มรู้เบื้องต้น เริ่มสัมผัส เริ่มเข้าไปเห็น

ถ้าไปรักความอิ่ม ไปรักความเย็น ก็อาจเผลอหยุดทาง

หลวงพ่อสอนให้รู้ต่อ ทำต่อ เพียรต่อ

ไม่ใช่ไปแก้ไม่ให้มีปีติ แต่ไม่ต้องข้องแวะกับมัน

ให้รู้อย่างเดิม รู้นิ่ม ๆ รู้แล้วสบายใจ แต่ไม่หยุดอยู่ตรงนั้น

บางคราว เมื่อภาวนามากเข้า ใจอาจแน่นหน้าอก อาจเวียนหัว อาจตึงเครียด

ก็อย่าเพิ่งตกใจ

ให้กลับมาทำให้สบาย มองไกล ๆ รู้เบา ๆ

ไม่ต้องบีบ ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องเร่งจนลืมตัว

ความเพียร ไม่ใช่ความแข็งกระด้าง

มันคือการกลับมา กลับมารู้อีก รู้อย่างเดิมอีก ด้วยใจที่ไม่ท้อ

ถ้าง่วงก็รู้ว่าง่วง ถ้าควรพักก็นอน ถ้ากลางวันง่วงนัก ก็ลุกขึ้นมาทำอะไรที่พอแก้ได้

ล้างหน้า อาบน้ำ ซักผ้า ถอนหญ้า ทำงานเล็ก ๆ

ให้รู้ทันความอ่อนล้า ไม่ปล่อยให้มันกลายเป็นเครื่องขวาง

กลางคืนก็นอนให้เต็มที่ แล้วตื่นขึ้นมา ทำความเพียรต่อ

เดินไปอย่างนี้ ใจจะค่อย ๆ รู้ ค่อย ๆ เห็น ค่อย ๆ เข้าใจ

เห็นกิเลส เห็นตัณหา เห็นอุปาทาน เห็นกรรม

ไม่ใช่ด้วยการคิดเอา แต่ด้วยการรู้ตรง

แล้วสิ่งที่เคยเป็นอารมณ์ จะค่อย ๆ กลายเป็นทาง

เป็นมรรค เป็นผล เป็นความรู้ที่แนบแน่น อยู่กับความจริงของชีวิต

รู้ตอนนี้ ก็ยังเป็นปีติได้

แต่ถ้ารู้ต่อ ไม่หยุดค้าง ก็จะพาใจไปไกลกว่านั้น

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati