ปฐมฌาน ไม่ได้อยู่ไกล

ปฐมฌาน ไม่ได้อยู่ไกล

อยู่ที่การรู้ตัวให้ตรง

คำว่า รู้รูป-นาม นั้น ถ้ายังเพียงคิดตามกัน ก็ยังเป็นแค่ความเข้าใจของใจ

แต่เมื่อรู้ตรงเข้าไป แล้วใจดีใจ ใจมันยินดีอย่างเงียบ ๆ

นั่นยังไม่ใช่ใจดีแท้ เป็นเพียงความดีใจซือ ๆ

หลวงพ่อชี้ให้เห็นว่า เมื่อมารู้ตัวปรมัตถ์ จิตใจจึงเปลี่ยนครั้งแรก

เหมือนเห็นแจ้งครั้งแรก เหมือนรู้จริง สัมผัสจริง เข้าใจจริง

ไม่ใช่เอาคำของคนอื่นมาพูด ไม่ใช่จำธรรมมาเล่า

แต่เห็นด้วยญาณ เห็นด้วยปัญญาที่เกิดจากการภาวนา

ตรงนั้นเอง ความโกรธ ความโลภ ความหลง ถูกทำลายลงไปบ้าง

อย่างน้อยที่สุด ต้องลดลงให้ได้จริง ไม่ใช่แค่คิดว่าเราดีขึ้น

แล้วยังมีอีกขั้น จิตใจเปลี่ยนครั้งที่สอง

ต้องทำลายความยึดมั่นถือมั่น อุปาทาน กิเลส ตัณหา ค่อย ๆ ลดลงไปเป็นขั้นเป็นตอน

นี่ไม่ใช่เพียงเรื่องศีลตามตำรา ไม่ใช่เพียงคำจำแนกที่เรียนกันมา

ถ้าจิตยังไม่ปกติ ศีลก็ยังไม่สมบูรณ์ในความหมายปรมัตถ์

ศีล ๕ ศีล ๘ ศีล ๒๒๗ ยังเป็นเรื่องสมมติ

แต่เมื่อศีลปรากฏขึ้นในตัวจริง ๆ มันจึงกำจัดกิเลสได้จริง

จึงเห็นว่า กิเลสอย่างหยาบ ไม่ใช่เรื่องเดียวกันสำหรับทุกคน

บางคนเห็นว่า ความโกรธ ความโลภ ความหลง เป็นกิเลส

บางคนเห็นว่า ข้าวของ เงินทอง ไร่ นา สวน เสื้อผ้า เป็นกิเลส

บางคนเห็นว่า ทำงานมากก็เป็นกิเลส

ทั้งหมดนั้น ยังเป็นความคิดความเห็น

ถ้ายังไม่ใช่ญาณปัญญา ก็ยังไม่ใช่การชำแรกตัวเองจริง ๆ

ทางของหลวงพ่อ จึงเรียบง่ายและตรงมาก

เริ่มจากรู้ตัว รู้รูป รู้กาย รู้นาม รู้อาการของใจ

แล้วค่อย ๆ เห็น ค่อย ๆ เข้าใจ ค่อย ๆ คลาย

เมื่อรู้ตรง ศีลจะไม่ใช่ของนอกตัว สมาธิจะไม่ใช่เพียงการกดใจ ปัญญาจะไม่ใช่เพียงความฉลาดคิด

แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ในกาย ในใจ ในขณะนี้

ผู้ปฏิบัติไม่ต้องรีบอวดว่าได้อะไร เพียงกลับมารู้ตรง กลับมาดูให้ชัด กลับมาวางใจให้อยู่กับความจริง

ตรงนั้น ธรรมจึงค่อยงอก และใจจึงค่อยพ้นจากที่เคยยึดไว้

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati