เดินไป เดินมา ก็รู้ได้

เดินไป เดินมา ก็รู้ได้

ทำจังหวะไป ทำจังหวะมา ก็รู้ได้

ทำอย่างใดก็ตามเถิด

ถ้ามีสติอยู่ตรงนั้น

ก็จะเริ่มเห็นต้นตอของความคิด

เห็นความคิดที่กำลังเกิด

เห็นใจที่กำลังไหว

เห็นทางของจิต

ไม่ต้องรีบไปจับ

ไม่ต้องรีบไปแก้

เมื่อรู้แล้ว ก็ดูต่อไป

เอาสติดู

เอาสมาธิดู

เอาปัญญาดู

ไม่ต้องติดตำรา

ไม่ต้องติดสมมติ

ไม่เอา

ไม่ติด

ยกวางไว้ตรงนั้น

ปล่อยให้มันเป็นของมันอย่างนั้น

คนที่ยังไม่รู้ ก็ให้เขาทำไปอย่างนั้น

แต่คนที่เริ่มรู้แล้ว

ไม่ต้องไปทำลายสิ่งนั้น

เพราะการไม่ทำลาย

ไม่ใช่การเข้าไปติด

เมื่อไม่ติด

ใจก็ไม่ถูกรัด

ไม่ฝังแน่นอยู่กับความคิดของตน

มีแต่คอยดูจิตใจตัวเอง

นี่แหละ

คือทางปฏิบัติที่เรียบตรง

ไม่ห่างจากชีวิตประจำวัน

ไม่ห่างจากลมหายใจ

ไม่ห่างจากก้าวย่าง

พระพุทธเจ้า คืออะไร

ไม่ใช่รูปร่าง

ไม่ใช่กาย

ไม่ใช่สิ่งที่ตาไปยึดเอา

แต่คือจิตใจที่ไม่เกี่ยวข้องกับอะไรทั้งหมด

จิตใจที่สะอาด

จิตใจที่สว่าง

จิตใจที่สงบ

จิตใจที่ราบรื่น

อย่างนั้นแหละ

คือพระพุทธเจ้า

และสิ่งนั้น

มีอยู่ในทุกคน

มีอยู่แล้ว

ไม่ต้องไปแสวงหาที่ไหนไกล

เพียงหันกลับมาดู

เดี๋ยวนี้ ใจเป็นอย่างไร

คำถามนี้ไม่ใช่คำถามลอย ๆ

แต่เป็นคำถามตรงไปหาความจริง

ถ้ารู้ว่าใจวุ่นวาย

ก็รู้ตรงนั้น

ถ้าเห็นว่าใจเป็นทุกข์

ก็เห็นตรงนั้น

ถ้าใจยุ่ง ใจร้อน ใจหนัก

ก็ไม่ต้องปิดบัง

แค่รู้ตามที่มันเป็น

แต่ถ้าใจเฉย ๆ

ใจซือ ๆ

ก็ไม่ต้องไปทำอะไรกับมัน

เพราะกำลังเจริญสติอยู่

กำลังดูอยู่

กำลังรู้ตรงอยู่

ความเฉยแบบนี้

ถ้าเป็นธรรมะ

ท่านเรียกว่าอุเบกขา

วางเฉยอย่างมีความรู้สึกตัว

ไม่ใช่ความเฉยแบบเผลอ

ไม่ใช่ความเฉยแบบหนี

แต่เป็นความเฉยที่ตั้งอยู่บนการดู

บนการรู้

บนความเข้าใจ

สิ่งนี้ไม่ได้มีเฉพาะคนบางชั้น

ไม่เลือกตระกูล

ไม่เลือกฐานะ

ไม่เลือกความรู้

ไม่เลือกรวยหรือจน

คนยากก็มีได้

คนร่ำรวยก็มีได้

คนมีความรู้ก็มีได้

คนไม่มีความรู้ก็มีได้

เพราะธรรมะนี้

เป็นของใจทุกคน

เมื่อรู้จักดูใจตัวเอง

เราก็เริ่มเห็นทางของตน

เห็นความจริงที่ไม่ต้องแต่ง

เห็นจิตที่ไม่ต้องไปทำลาย

และเห็นความสงบที่มีอยู่

แม้เพียงชั่วขณะ

ก็เป็นทางกลับบ้านของใจ

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati