อย่าหลงตน

อย่าหลงตน อย่าลืมตัว

บางคนเห็นโทสะก่อน บางคนเห็นโมหะก่อน บางคนเห็นโลภะก่อน

เห็นแล้ว ไม่ต้องหลง ไม่ต้องลืม

ให้ดู ให้รู้ ให้เห็น

เมื่อรู้ครบถ้วนแล้ว สิ่งนั้นจะไม่ใช่ของลึกลับอีกต่อไป มันจะค่อย ๆ เปิดเผยตัวเอง

รู้ เห็น เข้าใจ สัมผัสแนบแน่น

นี่แหละ ทางของปัญญา

ไม่ใช่ปัญญาที่เก็บไว้ในความจำ แต่เป็นปัญญาที่เข้าไปรู้ตรง ๆ

รู้เวทนา รู้สัญญา รู้สังขาร รู้วิญญาณ

แล้วเวทนาก็ไม่ทับเรา สัญญาก็ไม่ทับเรา สังขารก็ไม่ทับเรา วิญญาณก็ไม่ทับเรา

เมื่อไม่ถูกทับ ใจก็เบา จิตก็พ้นจากความทุกข์

ตรงนั้น เป็นความเป็นพระ เป็นปรมัตถ์

มรรคก็เกิด ผลก็เกิด ปีติก็เกิด

แต่ปีตินั้น ถ้าเผลอไปติด ก็กลายเป็นอุปสรรคได้

เพราะฉะนั้น ให้รู้จริง ๆ ให้เห็นจริง ๆ

บางครั้งใจดี แต่ไม่ใช่ดีใจ มันเป็นความดีที่สงบ เย็น เบา

และในความเบานั้น ก็ยังต้องระวัง

อย่าไปหลงสุข อย่าไปติดปีติ

ให้ทำความเพียรต่อไป ให้ปัญญาเดิน ไม่ใช่ให้เท้าเดินอย่างเดียว

ให้ปัญญาเข้าไปรู้อารมณ์ รู้อยู่ตรงนั้น โดยไม่ต้องหลงไปกับมัน

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องจำเอา ไม่ใช่เรื่องท่องเอา แต่เป็นเรื่องรู้จริง

เมื่อรู้จริง ก็เอาความสามารถของตน ไปบอก ไปแนะนำ ไปเกื้อกูลกันได้

ปีติอาจอยู่นาน บางคนหลายวัน บางคนหลายเดือน บางคนเป็นปี

ถ้ามีครูบาอาจารย์คอยเตือน คอยแนะ คอยว่ากล่าว มันก็ไม่ยืดเยื้อ

แต่ถ้าทำความเพียรจริง ไม่เกินสามปี อย่างนาน อย่างกลาง อย่างเร็ว ก็มีทางรู้เห็นเข้าใจได้

เพียงแต่ต้องทำให้ติดต่อกัน

คนส่วนมาก ทำบ้าง หยุดบ้าง เอาะแอะอ้อแอ้ไปเรื่อย

เพราะไม่จริงพอ จึงรู้จริงได้น้อย

ถ้าเป็นคนจริง ไม่หลวมตัว ไม่ย่อหย่อน ไม่ท้อถอย

แล้วจะรู้ไปเป็นขั้น ๆ เป็นตอน ๆ เป็นพัก ๆ

เมื่อรู้ถูกทาง ปีติก็เป็นเพียงอาการหนึ่ง ไม่ใช่ที่หมายสุดท้าย

ให้ทำความเพียร อย่างเบา ๆ แต่ต่อเนื่อง

แต่อย่าห้ามความคิด ให้รู้ความคิด

นั่นคือการแก้ การแก้วิปัสสนู การแก้จินตญาณ

รู้ตรงนี้แล้ว ก็จะเห็นกิเลส ตัณหา อุปาทาน กรรม

แล้วใจก็จะค่อย ๆ พักลง พักลง อย่างเป็นธรรมดา

อย่าหลงกาย อย่าลืมใจ

อย่าหลงชีวิต จนลืมรู้สึกตัว

รู้สึกกาย รู้สึกใจ รู้ตามจริง

นี่แหละ ทางที่ทำให้เรากลับมาอยู่กับตัวเอง อย่างซื่อตรง อย่างอ่อนโยน อย่างมีปัญญา

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati