ปฏิบัติธรรม คือกลับมาดูใจตน

ปฏิบัติธรรม คือกลับมาดูใจตน

ไม่ใช่ไปคอยห้ามคนอื่น

ไม่ใช่ไปเอาชนะเสียงของใคร

แต่ให้เห็นใจของเราเอง

เมื่อใครว่าเรา ใจเราขยับอย่างไร

เมื่อใครพูดไม่ถูกหู ใจเราร้อนขึ้นตรงไหน

ตรงนั้นแหละ คือที่ให้เรียนรู้

ห้ามคนอื่นได้ยาก แต่ห้ามใจตนเองได้

ถ้าเราไม่มองใจ ก็จะเผลอไปตามความโกรธ ความโลภ ความหลง โดยไม่รู้ตัว

ตาเห็น แต่ตาไม่โกรธ

หูได้ยิน แต่หูไม่โกรธ

ความโกรธไม่ได้อยู่ที่ตา ไม่ได้อยู่ที่หู มันเกิดที่ใจ

ความโลภก็เช่นกัน ความหลงก็เช่นกัน

ทุกอย่างเริ่มที่ใจ และก็จบที่ใจ

คนไทยก็โกรธได้ คนฝรั่งก็โกรธได้ ญาติโยมก็โกรธได้ พระก็โกรธได้

เพราะยังเป็นใจดวงเดียวกัน ที่ยังมีเครื่องปรุงของกิเลส

จึงต้องมาศึกษา ไม่ใช่ศึกษาแต่คำพูด แต่ให้ศึกษาการทำ การพูด การคิด ของตนเองจริง ๆ

รู้ทันเหตุการณ์ตรงหน้า รู้ทันใจตรงนี้ รู้ทันความขยับของกายและใจ

เมื่อเห็นซ้ำ ๆ ความโกรธจะลดลง ความโลภจะลดลง ความหลงจะค่อย ๆ เบา

เมื่อเบาลง ความเป็นพระก็เริ่มปรากฏ

เพราะความเป็นพระ ไม่ได้อยู่ไกลจากคนธรรมดา

มันมีอยู่แล้วในคนทุกคน เพียงแต่ต้องกลับมาเห็น กลับมารู้ กลับมาปฏิบัติที่ตัวเรา

เอาชนะคนอื่นมากเท่าไร ก็ไม่เท่าชนะใจตนเองได้ครั้งหนึ่ง

ชนะใจตนเอง คือเห็นใจตนเองตามจริง

และเมื่อเห็นตามจริง ใจก็เริ่มสงบ เริ่มอ่อน เริ่มพ้นจากการถูกกิเลสลากไป

นี่แหละ ทางของการปฏิบัติ

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati