ตื่นแล้ว รู้ทันที

ตื่นแล้ว รู้ทันที

ทางภาวนา เริ่มตรงความธรรมดา เริ่มตรงการตื่น เริ่มตรงการไม่ไหลกลับไปหาความเคยชิน

หลวงพ่อสอนให้เห็นง่าย ๆ พอตื่นแล้ว อย่าลงไปนอนใหม่ อย่าเปิดทางให้นิสัยขี้เกียจ อย่าเผลอให้กายพาจิตกลับไปซบความเคยตัว

ลุกขึ้น สร้างจังหวะ เดิน รู้สึกตัวกับการเคลื่อนไหว

ถ้านั่งแล้วง่วง ก็ลุกมาเดิน ไม่ต้องตามใจความอยากนอนอีก เพราะเมื่อใจได้ใจของความเกียจคร้าน มันจะกลายเป็นนิสัย กลายเป็นสันดาน แล้วพาเราไหลไปตามกิเลสโดยไม่รู้ตัว

หลวงพ่อจึงย้ำ นอนน้อย พูดน้อย กินน้อย

ไม่ใช่ให้ทรมานตัว แต่ให้รู้จักประมาณ ให้รู้จักกาล ให้รู้จักเวลา

กินไม่ใช่กินตามใจ พูดไม่ใช่พูดเพราะติด นอนไม่ใช่นอนเพราะปล่อยตัว

เมื่อเรารู้จักตัวเองจริง ๆ ก็เริ่มเห็นว่า อะไรคือความชั่วของความเคยชิน อะไรคือแรงของกิเลสที่แฝงอยู่ในชีวิตประจำวัน

รู้จริง จึงไม่ใช่แค่รู้ชื่อธรรมะ แต่รู้ตรงตัวเรา รู้รูป รู้นาม รู้ความคิดที่เกิดขึ้นจริง รู้ความโลภ รู้ความโกรธ รู้ความหลง แล้วค่อย ๆ วาง

เมื่อรู้ต่อเนื่อง ความยึดมั่นถือมั่นก็ค่อยหมดไป ศีลก็เห็นชัดขึ้น บาปบุญ นรกสวรรค์ นิพพาน ไม่ใช่เรื่องเล่าห่างไกล แต่เป็นสิ่งที่ใจสัมผัสได้ตรงนี้

แล้วขันธ์ทั้งห้า ก็เหมือนรวมตัวให้เห็นอยู่ตรงหน้า รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ

ทั้งหมดเกิดขึ้น ทั้งหมดดับไป ทั้งหมดเป็นอาการของธรรมชาติ ถ้ายังไม่เห็นอย่างนี้ ก็ยังไม่ถึงความรู้แท้

หลวงพ่อบอกให้เราเข้าใจให้ตรง ธรรมะไม่ใช่เรื่องคิดเอา ไม่ใช่เรื่องเดาเอา แต่เป็นเรื่องปฏิบัติให้เป็น

เมื่อยังไม่เป็น ก็อย่าเพิ่งเข้าใจว่ารู้แล้ว เพราะความรู้แบบคิดเอา อาจพาเราหลงว่าตนเข้าใจ ทั้งที่ยังไม่เห็นจริง

จึงต้องเอาวิธีที่รู้จริง มาใช้กับชีวิตจริง

รู้ในขณะตื่น รู้ในการเดิน รู้ในการนั่ง รู้ในการกิน รู้ในการพูด รู้ในการนอน

รู้ตัวเรา รู้สิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเรา แล้วปล่อยให้ธรรมะเปิดเผยตัวของมันเอง

นี่แหละ ความจริงที่ใช้ได้ในชีวิตนี้ ไม่ใช่รอเอาไว้หลังตาย

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati