ศาสนาไม่ไกลจากตัวเรา

ศาสนาไม่ไกลจากตัวเรา

คำสอนของท่านผู้รู้ สอนให้ละชั่ว มาทำดี

แต่พุทธศาสนา ลึกไปกว่านั้น

คือรู้จริง

รู้ธรรม เห็นธรรม เข้าใจธรรม

และธรรมะนั้น ไม่ใช่อยู่ที่อื่นไกล

อยู่ตรงตัวเรา ตรงที่กำลังทำ กำลังพูด กำลังคิด

ถ้าไม่เห็นตรงนี้ ก็ยังเหมือนอยู่ในความมืด

เหมือนอยู่ในถ้ำ

มืดอยู่ จึงโง่ได้ จึงเผลอได้ จึงพลั้งได้

บาปจึงไม่ใช่อะไรไกล บาปคือความไม่รู้ คือความมืดของใจ

แต่เมื่อรู้ตัว เมื่อเห็นตัวเองชัดขึ้น ก็เหมือนออกจากถ้ำได้

เริ่มมองเห็น เริ่มแยกออก เริ่มเข้าใจ

นั่นแหละบุญ

บุญคือรู้ รู้แล้วไม่เผลอ รู้แล้วไม่ทำตามความมืด

ถ้ามีบุญจริง ก็ย่อมเห็นบาปได้

เห็นว่าบาปเป็นอย่างนี้ เห็นว่าความเผลอเป็นอย่างนี้ เห็นว่าความมืดพาใจไปทางไหน

เรื่องนี้ไม่ยาก แต่ต้องเห็นจริง

เหมือนเดินอยู่ในบ้าน ถ้าไม่รู้ตัว อาจไปเหยียบของสกปรกเข้าได้

ทั้งที่รู้ว่ามันเหม็น แต่ก็ยังเหยียบ

เพราะไม่รู้

ถ้ารู้ ก็ไม่เหยียบ

คำว่าไม่รู้ จึงพาให้ผิดได้ พาให้บาปได้ ทั้งที่เราเองก็ไม่ทันเห็น

พระพุทธเจ้าจึงสอนคนที่ยังไม่รู้ ให้เขารู้

สอนคนที่กำลังทำผิด ให้กลับมาทำถูก

สอนคนที่มีทุกข์ ให้ทุกข์เบาลง หรือหมดไป

เมื่อทำถูกต้อง ความฉลาดจะเกิดขึ้นเอง

ไม่ใช่ความฉลาดที่ยืมมาจากตำรา ไม่ใช่ความเข้าใจที่ท่องจำมา

แต่เป็นความรู้ที่เกิดจากการเห็นตรง รู้เอง เห็นเอง เข้าใจเอง

และเมื่อรู้ตรงนี้ ญาณปัญญาของวิปัสสนาก็เกิด

เห็นชัดว่าอะไรเก่า อะไรที่เคยพาเราหลง อะไรที่ควรคลายออก

อบายมุขค่อยลด โทสะค่อยเบา โมหะค่อยจาง โลภะค่อยน้อย

นี่แหละทางของการรู้จริง

ไม่ใช่ทางของการคิดเอา แต่เป็นทางของการรู้ตัว ขณะทำ ขณะพูด ขณะคิด

ถ้าเรากลับมารู้ตรงนี้บ่อย ๆ ใจจะค่อยสว่าง ชีวิตจะค่อยเบา และธรรมะจะไม่ใช่เรื่องไกลอีกต่อไป

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati