ธรรมะอยู่ที่ตัวเรา

ธรรมะอยู่ที่ตัวเรา

ไม่ใช่แค่ที่วัด ไม่ใช่แค่ที่พระ ไม่ใช่แค่ที่รูปเคารพ

สิ่งที่เป็นเพียงสมมติ ก็มีประโยชน์ของสมมติ

ให้คนตั้งต้น ให้คนมีที่พึ่งชั่วคราว ให้คนค่อย ๆ หันเข้าหาธรรม

แต่ถ้าจะพ้นทุกข์จริง ต้องไม่หยุดอยู่แค่เปลือก

ต้องมาดูว่า อะไรเป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า อะไรเป็นเพียงสิ่งที่โลกสมมติเรียกกัน

การบวชก็เป็นสมมติ พระก็เป็นสมมติ วัดก็เป็นสมมติ ชื่อเรียกทั้งหลายก็เป็นสมมติ

รู้ไว้ เข้าใจไว้ แต่อย่าไปทำลายสมมติ

เพราะสมมติก็ยังเป็นสะพาน ให้คนเดินข้ามจากความไม่รู้ ไปหาความรู้ได้

เมื่อพระพุทธองค์ยังไม่ตรัสรู้ พระองค์ก็เสด็จไปศึกษากับอาจารย์อื่น จนได้สมาบัติ ๘

นั่นเป็นทางสงบ เป็นสมถะ แต่ยังไม่ใช่คำสอนของพระพุทธเจ้า

เรื่องฤทธิ์ เรื่องปาฏิหาริย์ ไม่ใช่ทางแก้ทุกข์ของใจ ไม่ใช่สิ่งที่พาให้เห็นความจริง

ถ้าเราจะเป็นชาวพุทธจริง ๆ ต้องเอาธรรมะมาคู่ชีวิต

ไม่ใช่เอาไว้เพียงฟัง ไม่ใช่เอาไว้เพียงนับถือ แต่ต้องเอาไว้ดูตัวเราเอง

ดูตอนกำลังทำ ดูตอนกำลังพูด ดูตอนกำลังคิด

นั่นแหละ จึงจะรู้จักศาสนา

ศาสนาไม่ใช่แค่สิ่งภายนอก ศาสนาคือคำสอนของท่านผู้รู้ ที่เข้ามาถึงกายถึงใจของเรา

ถ้าเรายังยึดแค่รูป ยังสบายใจได้ชั่วคราว แต่ยังไม่แน่น ไม่มั่น ไม่ถาวร

เมื่อเห็นธรรม ก็ต้องเห็นตัวเอง

เห็นความคิดที่เกิดขึ้น เห็นความรู้สึกที่ไหวขึ้น เห็นใจที่กำลังเผลอ เห็นใจที่กำลังยึด

ถ้าเห็นได้อย่างนี้ ก็เริ่มรู้จักตัวเอง

และเมื่อรู้จักตัวเอง ก็เริ่มออกจากโรคของใจ

โรคโลภะ โรคโทสะ โรคโมหะ

โรคตัณหา โรคอุปาทาน โรคทุกข์

บางทีความจน ก็ไม่ใช่จนเงิน แต่จนปัญญา

บางทีความทุกข์ ก็ไม่ใช่ทุกข์เพราะสิ่งนอกตัว แต่ทุกข์เพราะไม่รู้

ฉะนั้น ทางของพุทธศาสนา คือการมาดูจิตใจของเรา

ให้รู้ ให้เห็น ให้ทัน

ป้องกันไม่ให้ใจเป็นโรค และรักษาใจที่กำลังเจ็บอยู่

เมื่อรู้ธรรม ก็เห็นธรรม เมื่อเห็นธรรม ก็เห็นตัวเอง

นั่นแหละ คือทางเดินที่แท้จริง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati