สวดให้ถูก ไม่ใช่แค่สวดให้เพราะ

สวดให้ถูก ไม่ใช่แค่สวดให้เพราะ

สังฆคุณที่เราสวดกัน ไม่ใช่ถ้อยคำไกลตัวเลย

หลวงพ่อเทียนชี้ให้เห็นตรง ๆ ว่า “ปฏิบัติดี” นั้น ไม่ใช่ไปปฏิบัติอย่างอื่น

แต่คือปฏิบัติตัวเรา

กลับมาดูตัวเอง กลับมารู้กาย รู้ใจ กลับมาดูสิ่งที่กำลังเป็นอยู่จริง

นี่แหละ จึงเรียกว่าปฏิบัติดีแล้ว

คำว่า “ปฏิบัติตรง” ก็ไม่ใช่ตรงแบบพูดเอาเอง

แต่ตรงต่อคำสอนของพระพุทธเจ้า ตรงต่อหน้าที่ ตรงต่องาน ตรงต่อตัวเอง

ถ้าใจยังเอียง ยังหลงตามความคิด ยังพูดเก่งแต่ไม่รู้ตัว ก็ยังไม่ตรง

ยังมีอีกคำหนึ่ง “ปฏิบัติเพื่อรู้ธรรมเป็นเครื่องออกจากทุกข์”

ออกจากทุกข์นั้น ไม่ใช่เพียงอยากสบาย ไม่ใช่เพียงอยากสงบ

แต่คือออกจากโทสะ ออกจากโมหะ ออกจากโลภะ

ออกจากกิเลส ออกจากตัณหา ออกจากอุปาทาน

และออกจากสิ่งเสพติดมึนเมา ทุกอย่างที่ดึงใจให้มืด ให้ติด ให้ลืมตัว

ถ้ายังละอบายมุขไม่ได้ ก็ยังต้องหันกลับมาดูใจให้ดี ยังต้องเรียนรู้ทางของพระพุทธเจ้าให้จริง

คำว่า “ปฏิบัติสมควร” ก็ไม่ใช่เพียงทำบุญ รักษาศีล นั่งกรรมฐาน หรือพูดถึงวิปัสสนา

แต่คือคนที่รู้ทิศทาง รู้แนวทาง รู้ทางของพระพุทธเจ้า

ไม่หลง ไม่ลืม

ไปที่ไหน ก็ไม่เผลอไปจากความรู้สึกตัว ไม่เผลอไปจากความจริง

และเมื่อพูดให้ถึงที่สุด สิ่งนี้เอง คือมรรค คือผล คือการเห็นทาง เห็นการออกจากทุกข์ ตามลำดับของผู้รู้ธรรม

หลวงพ่อเทียนยังเตือนให้เห็นอีกว่า สงฆ์นั้น ไม่ได้หมายถึงนุ่งเหลืองห่มเหลืองอย่างเดียว

ญาติโยมก็เป็นสงฆ์ได้ ถ้าปฏิบัติตรง ปฏิบัติดี ปฏิบัติสมควร อยู่กับคำสอนอย่างรู้จริง

ให้เริ่มที่ตัวเรา ไม่ต้องไปไกล

ยืน เดิน นั่ง นอน พูด คิด ทำ ให้รู้ตัวอยู่เสมอ

พอรู้ตัว ใจก็เริ่มตรง พอใจตรง ทางธรรมก็เริ่มเปิด

สวดทุกวัน ก็ขอให้คำนั้น ลงมาเป็นการปฏิบัติ

ไม่ใช่ผ่านปากเท่านั้น แต่ผ่านชีวิตทั้งชีวิต

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati