ธรรมะอยู่ตรงนี้เอง

ธรรมะอยู่ตรงนี้เอง

ร่างกายนี้แหละคือพระสูตร

คำพูดนี้แหละคือพระวินัย

ใจนี้แหละคือพระอภิธรรม

ไม่ต้องไปหาไกล

ไม่ต้องไปแยกธรรมะออกจากตัวเรา

เพราะเมื่อใจสั่ง

กายจึงทำได้

เมื่อใจสั่ง

ปากจึงพูดได้

จึงเห็นชัดว่า

สิ่งสำคัญอยู่ที่ใจ

และการรักษาใจ

ก็คือการรู้ทันใจ

รู้ว่าใจคิด

รู้ตรงนั้น

เห็นตรงนั้น

เป็นตรงนั้น

มีตรงนั้น

ไม่ใช่เพียงรู้ผ่าน ๆ

เพราะถ้ารู้แล้วเผลอ

ใจก็ไหลเข้าไปในความคิด

และตรงนั้นเอง

คือทุกข์

พอคิดปุ๊บ

ให้กลับมารู้สึกตัว

กลับมาอยู่กับการเคลื่อนไหว

กับมือที่กำ

มือที่เหยียด

มือที่ยก

มือที่วาง

แม้แต่การยกมือไหว้

ก็เป็นธรรมะได้

เป็นทุกข์ที่กำหนดรู้ได้

ส่วนสมุทัย

ไม่ได้ละด้วยการไปผลักไสความคิด

ไม่ได้ละด้วยการเกลียดมัน

แต่ละด้วยการถอนตัวออกมา

กลับมาอยู่กับความรู้สึกอันนี้

อยู่กับความรู้ตรงนี้

ความคิดนั้นก็คลาย

อำนาจของมันก็เบา

มรรคจึงไม่ใช่เรื่องไกล

มรรคคือการทำบ่อย ๆ

ดูบ่อย ๆ

รู้บ่อย ๆ

ทำเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สติย่อมค่อย ๆ เจริญ

ความรู้สึกตัวย่อมมั่นคงขึ้น

และสิ่งที่เป็นอย่างนี้

จะเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่นไม่ได้

นิโรธก็เช่นกัน

เมื่อทำจนถึงที่สุดของมัน

ความจริงจะแสดงตัวเอง

ไม่ต้องไปถามใคร

ไม่ต้องรอคำตอบจากที่ไหน

เพราะมันมีอยู่แล้วในคนทุกคน

พร้อมอยู่แล้วในชีวิตนี้

พระธรรมจึงไม่จำกัดคน

ไม่จำกัดเชื้อชาติ

ไม่จำกัดตระกูล

ไม่จำกัดวรรณะ

ใครปฏิบัติ

ก็รู้ได้ทั้งนั้น

ไม่จำกัดกาล

คำสอนของพระพุทธเจ้า

จึงเป็นของสากล

เป็นของผู้รู้ตรง

เป็นของผู้กลับมารู้สึกตัว

เป็นของทุกคนที่พร้อมจะเห็นใจของตนเอง

อย่างซื่อ ๆ

อย่างจริง ๆ

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati