เห็นธรรม ไม่ใช่เห็นนิมิต

เห็นธรรม ไม่ใช่เห็นนิมิต

ไม่ใช่สี ไม่ใช่แสง ไม่ใช่ผี ไม่ใช่เทวดา

สิ่งนั้นเป็นเพียงมายาของจิต เป็นเรื่องที่จิตหลอกจิตได้ เฉพาะคนที่ยังไม่รู้

แต่คนที่รู้แล้ว จิตชนิดนั้นหลอกไม่ได้

เห็นธรรม คือเห็นตัวเราเอง

เห็นกายนี้ เห็นคำพูดนี้ เห็นจิตที่นึกคิดนี้ เห็นตรงๆ ตามความเป็นจริง

กายนี้คือธรรมะชั้นเปลือก คำพูดนี้คือวินัย จิตที่คิดนึกคืออภิธรรม

ถ้าศึกษาลงไปจริง ก็จะเห็นแจ้ง รู้จริง ไม่พลาดผิด

พระพุทธเจ้าทรงรับรองไว้แล้วว่า ธรรมะมีอยู่ก่อนแล้ว เพียงแต่ยังไม่มีคนค้นพบ

เมื่อพระองค์ไปถึง จึงนำมาสอน

สอนให้เราประพฤติปฏิบัติตาม เพื่อจะรู้ จะเห็น จะเป็น จะมี อย่างพระองค์

เพราะฉะนั้น ไม่ใช่แค่พูด

ต้องประพฤติปฏิบัติ

ต้องทำเหมือนที่พระพุทธเจ้าทรงทำ นั่นแหละจึงเรียกว่ารักการ รักงาน รักพระพุทธเจ้า

รักพระพุทธเจ้า ก็คือรักการกระทำของพระพุทธเจ้า

ถ้าเราไม่รักงาน ไม่รักหน้าที่ของเรา ปล่อยละเลยไป พระพุทธเจ้าก็ยังไม่ปรากฏ

เราจึงไม่เห็นพระองค์

แม้จะจับชายจีวรอยู่ ก็ยังไม่เห็นท่าน

เพราะพระพุทธเจ้า คือความเห็นแจ้ง

คือความสะอาด ความสว่าง ความสงบ

คำพูดนั้นพูดได้ แต่ต้องกลับมาดูตัวเอง

สะอาดจริงไหม สว่างจริงไหม สงบจริงไหม

บางทีเราพูดได้ แต่เราอาจยังไม่เป็นอย่างนั้น

จึงต้องปฏิบัติ ต้องมีการกระทำ

ต้องทำให้เหมือนพระพุทธเจ้า

เรื่องของพระพุทธเจ้า ไม่ใช่เรื่องเล่าลอยๆ

ไม่ใช่เพียงอดข้าวอดน้ำ ไม่ใช่เพียงแสวงหาครูอาจารย์หลายสำนัก

นั่นไม่ใช่คำสอนแท้ เป็นเรื่องของลัทธิอื่น เป็นเรื่องเก่าแก่ของฤาษี

เมื่อพระองค์บำเพ็ญทางจิต จนรู้แจ้งเห็นจริงตามความเป็นจริงแล้ว พระองค์จึงตรัสว่า เรารู้แล้ว เห็นแล้ว เข้าใจแล้ว จึงเอามาสอน

ของจริงนั้น ด้นเดาไม่ได้ คาดคิดเอาไม่ได้ คาดหมายล่วงหน้าไม่ได้

ธรรมะไม่ดิ้นไปตามใจเรา แต่จะเปิดตัวมันเอง เมื่อเราทำจริง

แล้ววันหนึ่ง ใจก็จะร้องว่า

อ๋อ หมายถึงอย่างนี้เอง

หมายถึงสิ่งนี้เอง

นั่นแหละ การปฏิบัติเป็นหัวใจ เป็นลูกกุญแจดอกเอก

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati