ชีวิตไม่ต้องเอาไปแบกเป็นเรื่องของใคร

ชีวิตไม่ต้องเอาไปแบกเป็นเรื่องของใคร

หลวงพ่อเทียนชี้ให้เห็นว่า เรื่องตาย เรื่องมีวิญญาณหรือไม่มีวิญญาณ เรื่องรู้หรือไม่รู้ มันเป็นถ้อยคำสมมติ

ถ้ายังไม่รู้ตรง ก็ยังต้องถาม ต้องเดา ต้องวนอยู่กับคำพูดของคนอื่น

แต่ถ้าเริ่มรู้เอง ก็ไม่ต้องถามไผทั้งหมด

เหมือนเงินที่วางอยู่ตรงหน้า ใบละหนึ่งบาทก็ดูออก ใบละสิบบาทก็รู้จัก ใบละร้อยบาทก็ไม่เก้อเขิน เพราะเคยเห็น เคยจับ เคยรู้

ธรรมะก็เป็นอย่างนั้น

ไม่ใช่รู้ด้วยการเถียง ไม่ใช่รู้ด้วยการจำ แต่รู้ด้วยการปฏิบัติ รู้ด้วยการมองตรงเข้ามาที่ตัวเอง

คำว่าถูกใจ ไม่ถูกใจ ดีใจ เสียใจ พอใจ ไม่พอใจ

ลึกลงไปแล้ว มันยังเป็นเรื่องของกิเลส

กิเลสชอบบงการใจ ชอบให้เราเอนเอียง ชอบให้เราวิ่งตามความชอบ และหนีความไม่ชอบ

แต่จิตใจจริง ๆ นั้น ซื่อ ๆ

เหมือนฟืนกับไฟ

เมื่อไฟยังเผาอยู่ ฟืนก็ร้อน ก็ไหม้ ก็เปลี่ยนไป

แต่เมื่อไฟดับแล้ว เหลือเพียงขี้เถ้า ไฟจะกลับไปไหม้อีกก็ไม่ได้

ฉันใดก็ฉันนั้น

เมื่อกิเลสยังมี ใจก็ถูกร้อนอยู่ เมื่อรู้เท่าทัน ความร้อนนั้นก็ค่อย ๆ คลาย

เรื่องนี้พูดให้เข้าใจด้วยถ้อยคำอย่างเดียว มันพูดยากจริง ๆ

จึงต้องปฏิบัติ ต้องรู้ด้วยตัวเอง

ถ้าไม่ปฏิบัติ ก็ไม่เข้าใจ

และเมื่อเราเห็นตรงนี้แล้ว เรื่องของคนอื่น ก็ให้เป็นเรื่องของเขา

อย่าเอามาเป็นเรื่องของเรา เพราะทันทีที่ยกของคนอื่นมาไว้ในใจ ใจก็เริ่มทุกข์แล้ว

ชีวิตนั้นก็ไม่ใช่อะไรไกล ชีวิตก็คือความเป็นอยู่นั่นเอง เป็นอยู่อย่างไร ชีวิตก็เป็นอยู่อย่างนั้น

คนจึงไม่เหมือนกัน บางคนทุกข์ บางคนไม่ทุกข์ บางคนรวย บางคนจน บางคนเรียนมาก บางคนเรียนน้อย บางคนไม่เคยเรียนเลย

แต่เรื่องเงินนั้น หลายคนรู้จักเหมือนกัน

เพราะเงินเป็นสมมติ จับต้องได้ เห็นได้ จำได้

ส่วนชีวิต จับให้เป็นคำตายตัวไม่ได้ เพราะชีวิตไม่เป็นตนเป็นตัวแบบนั้น

วันนี้คำสอนนี้ เหมือนมาวางมือเบา ๆ ไว้ที่ใจของเรา ให้สะดุ้งรู้ตัว แล้วกลับมาพิจารณาเอง

ทางแก้ปัญหา อยู่ที่การรู้ตัวของเรา ไม่ใช่การตามคำพูดใครจนลืมดูใจตัวเอง

ธรรมะไม่จำเป็นต้องอยู่ในป่า ไม่จำเป็นต้องอยู่ในถ้ำ ไม่จำเป็นต้องอยู่ในที่ลึกไกลคน

อยู่ที่ไหนก็ปฏิบัติได้ ถ้ารู้สึกตัวอยู่ที่นั่น

เมื่อใจกลับมารู้ตรง ความสงสัยก็เบาลง ความยึดก็คลายลง และชีวิตก็เริ่มเป็นครูของเราเอง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati