ชีวิตคือความเป็นอยู่

ชีวิตคือความเป็นอยู่

จะอยู่อย่างไร นั่นแหละคือชีวิต

เมื่อชีวิตยังเต็มไปด้วยความสงสัย เต็มไปด้วยความหนักอกหนักใจ ใจก็เหมือนอยู่ในความมืด

ยิ่งถาม ยิ่งคิด ยิ่งเก็บยิ่งจำ ถ้าไม่รู้ตรงที่ตัวเอง ใจก็ยังไม่สว่าง

ความสว่าง ไม่ได้มาจากการรู้มากอย่างเดียว

แต่ค่อยๆ เกิดจากการปฏิบัติ จากการรู้ตัว จากการรู้ตรงในกาย ในใจ ในขณะนี้

เมื่อรู้ตัว ก็เริ่มเห็นโทสะ เห็นโมหะ เห็นโลภะ เห็นความอิจฉา ริษยา เบียดเบียน

สิ่งเหล่านี้แหละ ที่ทำให้เป็นทาส

เป็นทาสของความหลง เป็นทาสของกิเลส เป็นทาสของตัณหา เป็นทาสของอุปาทาน

แต่เมื่อรู้ตัว เมื่อไม่เผลอไหลไปตามมัน ใจก็ค่อยพ้นออกมา

พ้นจากความร้อน พ้นจากความบีบคั้น พ้นจากการถูกความหลงลากไป

นี่แหละความเป็นไท

ไม่ใช่ไทจากคนอื่นอย่างเดียว แต่ไทจากความหลงผิดในตนเอง

ชีวิตกับความตาย ไม่ใช่คำตอบที่จะไปกลัว หรือตื่นเต้นกับสิ่งที่ยังไม่เห็น

สำคัญคือ ระหว่างที่ยังมีลมหายใจนี้ เราอยู่ด้วยความมืด หรืออยู่ด้วยความสว่าง

ถ้าอยู่ด้วยความมืด ชีวิตก็ถูกกดทับ ไม่มีราคาในใจ

ถ้าอยู่ด้วยความสว่าง ชีวิตก็มีค่า มีความหมาย มีทางเดินของตนเอง

ส่วนเรื่องหลังตาย จะมีหรือไม่มี เหมือนสิ่งที่เราไม่อาจเอามือไปจับ ไม่อาจเอาตาไปเห็นให้ชัดได้

แต่สิ่งที่เห็นได้เดี๋ยวนี้คือ ใจของเราอยู่ในสภาพไหน

เหมือนไม้ เมื่อยังเป็นไม้ ก็ยังมีสภาพของไม้

พอถูกไฟเผาจนหมด ก็เหลือแต่เถ้า จะเป็นไม้แห้งหรือไม้ดิบ สุดท้ายก็เป็นเถ้าเหมือนกัน

ฉันใดก็ฉันนั้น

ผู้ที่อยู่ด้วยความมืด ก็เหมือนเดินยาก ไปยาก มาเหนื่อย ใจเป็นทุกข์

ผู้ที่อยู่ด้วยความสว่าง ก็เบา ก็สบาย ไปสบาย มาสบาย ไม่ต้องไปแบกความคิดของใคร ใจไม่ถูกรบกวนมาก

ดังนั้น ธรรมะจึงไม่ใช่เรื่องไกลตัว

ธรรมะคือการกลับมารู้ตัว รู้กาย รู้ใจ รู้ความหลงของตนเอง

เมื่อรู้ตรงนี้ ชีวิตก็ค่อยสว่างขึ้น ค่อยมีค่า ค่อยเป็นอิสระขึ้น

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati