รักให้เป็น

รักให้เป็น ก็ต้องรู้สึกตัวให้เป็น

คนเราต้องมีความรักชนิดหนึ่ง คือรักการ รักงาน

เมื่อรักแล้ว ทำการทำงานก็ไม่เบื่อ ไม่หน่าย ไม่เซ็ง

ถ้าไม่รัก ใจก็จะเบื่อ จะหน่าย จะเซ็ง

เพราะฉะนั้น เรื่องของชีวิต ไม่ใช่รอให้ความรักเกิดขึ้นเอง

แต่ต้องมีวิธีการ

ต้องฝึก ฝึกจิต ฝึกใจ ฝึกตัวเอง

ก่อนที่ความรักจะเกิดขึ้น ต้องทำความรู้สึกตัว ต้องทำความตื่นตัว

รักตัวเรา จึงต้องรู้สึกตัวอยู่เสมอ

ตื่นอยู่เสมอ

เมื่อไม่ลืมตัว สิ่งที่เคยเซ็ง สิ่งที่เคยเฉย สิ่งที่เคยหนักใจ

จะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมา ให้เรารักได้

เหมือนของสิ่งใดในโลกนี้ ถ้าเรารัก เราก็หมั่นดู หมั่นแล หมั่นตรวจ

อยู่ใกล้ก็หมั่นจับ หมั่นถูก หมั่นถู หมั่นขัด

ยิ่งทำบ่อย ของนั้นก็ยิ่งสะอาดขึ้น

บ้านที่รก ถ้าหมั่นกวาด หมั่นถู ก็จะดีขึ้น ใช้ได้ขึ้น

ชีวิตก็เช่นเดียวกัน

ต้องเฮ็ดจริง ทำจริง พูดจริง

ไม่ใช่ทำเล่น ๆ

การเคลื่อนไหวทุกอย่าง ให้กลับมารู้สึกตัว

ให้รักตัวเองอยู่เสมอ

ถึงเวลาต้องทำ ก็ทำ ไม่ปล่อยเวลาให้ล่วงทิ้งไปเฉย ๆ

เป็นคนสำนึกตัวเองอยู่เสมอ

นี่ตรงกับคำสอนของพระพุทธเจ้า ให้มีสติอยู่ทุกเมื่อ

เจริญสติ เจริญสมาธิ

เจริญ คือทำให้มาก

สติ คือความระลึกได้

สมาธิ คือความตั้งใจ

ปัญญา คือความรอบรู้

สิ่งเหล่านี้ เราพูดกันได้

แต่ถ้าไม่เข้าใจ ก็ไม่ทำ

และถ้าไม่ทำ ก็ไม่เห็น

หลวงพ่อเองก็เคยไม่เข้าใจ เคยคิดว่า ทำไปตามธรรมดา ตามประเพณีบ้านเมือง

แต่เมื่อมาทำจริง รู้สึกจริง มันเกิดความซาบซึ้งตรึงใจ

จนรู้ว่า พระพุทธเจ้าสอนเรื่องนี้จริง

ถ้าไม่ทำ สิ่งนี้ไม่ปรากฏ

เพราะการจะปรากฏขึ้นได้ ต้องมีการเขย่าตัวเรา

ให้เรารู้ ให้เราเห็น ให้เราเข้าใจ

ให้สัมผัสกับสิ่งนั้น อยู่ทุกระยะ ทุกขณะ ทุกเวลา ทุกวินาที

เหมือนถูบ้านบ่อย ๆ พื้นบ้านก็ใสสะอาดขึ้น

ฉันใดก็ฉันนั้น

เมื่อเราทำความรู้สึกตัว ในทุกอิริยาบถ ไม่ว่าเคลื่อนไหวอย่างไร

ใจจะรู้สึกตัวจริง ๆ

และเมื่อรู้สึกตัว ก็รู้รูป รู้นาม

เห็นชัดขึ้นมาว่า โอ้ รูปนามนี้ เป็นอย่างนี้

แล้วความรักจะเกิดขึ้น

ความรักในที่นี้ คือความคิดถึง คือการไม่ลืม

พอมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ใจก็ระลึกได้ทันที ไม่เผลอ ไม่หายไป

อยู่กับความจริงตรงหน้า อย่างรู้ตัว

อย่างอ่อนโยน

อย่างซื่อตรง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati