ความหลุดพ้น

ความหลุดพ้น ไม่ใช่สิ่งที่ต้องเอาเข้ามาเพิ่ม

แต่เป็นสิ่งที่ค่อย ๆ หลุดออก

จากการเดินจงกรม

จากก้าวที่รู้ตรง ๆ

จากใจที่ไม่เผลอไปตามคิด

หลวงพ่อเทียนพูดไว้ชัด

ตอนรู้จริงนั้น ท่านจะพูดความจริงให้ฟัง

ใครจะฟังหรือไม่ฟัง ก็เป็นเรื่องของเขา

เพราะสิ่งที่เห็นนั้น ไม่ได้เห็นด้วยการจำ

แต่เห็นด้วยการภาวนา

เหมือนมีเข็มขัดรัดผ้าไว้แน่น

แล้วผ้านั้นค่อย ๆ หลุดออก

หลุดจนเบา

เบาจนรู้สึกได้ทั้งตัว

ไม่ใช่ผ้าจริง ๆ

แต่เป็นความหมายของการวางลง

ของการไม่เอา

ของการไม่ยึด

เมื่อสิ่งที่เคยรัดใจหลุดออก

ใจก็เบาเอง

เบาโดยไม่ต้องบังคับ

เบาโดยไม่ต้องสร้างอะไรใหม่

หลวงพ่อท่านชี้ให้เห็นว่า

ในตำราว่า เมื่อจิตหลุดพ้นแล้ว ญาณย่อมเกิด

แต่ถ้าเราเรียนเพียงตัวอักษร

ไม่ลงมือปฏิบัติ

ก็ยังไม่รู้จักความจริงนั้นเลย

ยังไม่รู้แจ้ง

ยังไม่รู้จริง

ความคิดยังพาไปไกล

ไปถึงพระพุทธเจ้า

แล้วจึงเข้าใจว่า

พระพุทธเจ้าท่านหลุดจากสิ่งเหล่านี้

สิ่งเหล่านี้มันหลุดออกจากท่าน

สิ่งนั้นไม่ต้องมีจริง ๆ

เพราะเมื่อมีแล้ว

เราก็เผลอไปยึด

เผลอไปถือ

นั่นแหละคืออุปาทาน

เป็นเครื่องผูกพันใจ

เป็นที่มัดเราไว้

คนที่ยึดติด

จึงไปสวรรค์ไม่ได้

ไปนิพพานไม่ได้

ไม่ใช่เพราะทางนั้นไกล

แต่เพราะของที่ยึดไว้

ยังไม่ยอมวาง

ธรรมของหลวงพ่อเทียนจึงเรียบมาก

เรียบจนตรงใจ

ให้เรากลับมาดู

กลับมาเดิน

กลับมารู้สึกตัว

ให้เห็นว่าอะไรหลุดออก

อะไรยังรัดอยู่

แล้วค่อย ๆ วางมันลง

อย่างคนรู้ว่า

ของที่เกินมา

ไม่ใช่ของจำเป็นของชีวิต

เมื่อเห็นตรงนี้บ่อย ๆ

ใจจะค่อยเบา

และความเบานั้นเอง

คือเครื่องเตือนใจให้เราก้าวต่อ

ด้วยความรู้สึกตัว

ด้วยความจริงที่รู้ตรง

ด้วยใจที่ไม่ยึดถือเกินไป

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati