อยู่ที่ไหน

อยู่ที่ไหน ก็ต้องระมัดระวัง

ให้ทุกวัน เป็นวันของพระ

ทุกเวลา ทุกนาที ทุกวินาที

พระไม่ได้อยู่ไกล

พระอยู่ที่ตัวเรา อยู่ที่ความรู้สึกตัวของเรา

เมื่อรู้เช่นนี้ ก็ต้องทำตัวของเราให้เป็นพระ

ไม่ใช่เพียงพูดถึงพระ แต่ให้มีพระอยู่ในการอยู่ของเรา

อยู่ในบ้าน ก็เป็นพระได้

อยู่กับลูก กับหลาน ก็เป็นพระได้

อยู่ที่ทำงาน ก็เป็นพระได้

เป็นผู้ใหญ่บ้าน กำนัน ครู นักเรียน ตำรวจ ทหาร ครูประชาบาล รัฐมนตรี ก็เป็นพระได้

เมื่อรู้จักพระแล้ว ก็เอาพระไปใช้กับการกับงาน

ให้การงาน ไม่พาใจหลง

ให้หน้าที่ ไม่ดึงเราห่างจากความรู้สึกตัว

ส่วนคนอื่น เขาจะทำหรือไม่ทำ ก็เป็นเรื่องของเขา

หน้าที่ของเราคือ ทำให้เห็น ทำให้เป็น

โรค คือความเดือดร้อน

โรค คือความร้อนในใจ

โรคทางกาย ไปหาหมอได้

โรคเจ็บหัว โรคปวดท้อง ยังพอรักษากันได้

แต่โรคทางใจ โรคทางวิญญาณ ไม่ใช่เพียงไปหาหมอแล้วจะหาย

บางที หมอก็เป็นโรคนี้ได้

จึงต้องดูให้ลึก

ไม่ลืมตัว ไม่หลงตัว

ไม่ลืมจิต ไม่หลงจิต

ไม่ลืมชีวิตของตน ไม่หลงชีวิตของตน

ไม่ปล่อยให้ชีวิต เป็นหมัน

อยู่กับตัวเอง อย่างรู้ตัว

อยู่กับการเคลื่อนไหว อย่างรู้ตรง

นี่แหละ ทางของผู้ไม่ลืมตัว

ทางของผู้ไม่ทอดทิ้งชีวิต

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati