Minimal Quotes

หาธรรมที่ตัวเรา รู้แจ้งตามความจริงของตนเอง

คนปฏิบัติดี นั่นแหละเป็นพระสงฆ์ ธรรมะต้องเรียนด้วยการกระทำ ไม่ใช่แค่ตำรา

พูดร้อยคำ สู้ทำครั้งเดียวไม่ได้ ทำให้รู้สึกตัว อย่าหลงตน อย่าลืมตัว

ทำบ่อย ๆ จนรู้ทันความคิด พอรู้ทัน ความคิดก็หยุดเอง

ทุกข์ไม่ใช่ใครทำให้ เราแบกเอง เราหยุดเอง

ธรรมะอยู่ที่ใจ พอดีคิดปุ๊บ เห็นปั๊บ

เห็นธรรม คือเห็นจิตใจของเราเอง นิพพาน คือความปกติที่สงบแล้ว

สงบจริง คือสงบด้วยสติและปัญญา ไม่ใช่สงบนิ่งอยู่ใต้โมหะ

“สิ่งเหล่านี้ไม่ต้องมี พอไปยึดถือ ก็เป็นอุปาทาน”

ให้มีสติกำหนดรู้ ยืน เดิน นั่ง นอน คู้เหยียดเคลื่อนไหว ก็รู้

ความโกรธ โลภ หลง ไม่ได้ทำลายความปกติ เพียงมาบังไว้ชั่วคราวเท่านั้น

ธรรมะไม่ขึ้นอยู่กับตำรา อยู่ที่สติรู้การกระทำเท่านั้น

รู้สึกตัว ไม่ใช่คิด รู้สึกตัว จึงพ้นทุกข์

“ให้รู้สึกตัวนะ” รู้กายก่อน แล้วใจจะรู้เอง

เห็นความคิด ทุกข์ก็หยุดทันที

บุญคือรู้ตัว รู้ความคิดตนเอง

นิพพาน คือใจที่ปกติสงบเย็น ไม่ไหลตามพอใจและไม่พอใจ

อริยทรัพย์รักษาเองไม่ได้ด้วยใคร ต้องรักษาด้วยสติกำกับใจทุกขณะ

ทำดีแล้วดีใจ ก็ยังเป็นทุกข์ เลิกยึดทั้งบุญทั้งบาป เหลือสติปัญญา

ทุกข์เพราะคิด พอเห็นความคิด ทุกข์ก็ดับ

อย่าอยู่กับความคิด ให้อยู่กับความรู้สึกตัว แล้วทุกข์จะไม่เกิด

“ธรรมะไม่อยู่ในตำรา แต่อยู่ในการลงมือทำ” “รู้แล้ว ความทุกข์ก็ลดลง”

รู้ตัวบ่อย ๆ เห็นใจตนเองแล้ว กิเลสหลอกไม่ได้

ธรรมะไม่ใช่ของไกล อยู่ตรงที่เอาไปใช้กับชีวิตได้

พุทธศาสนาคือตัวสติและปัญญา มาดูความคิดนี้ ไม่ใช่ไปแบกเอาไว้

“ทุกข์เกิดเพราะจิตใจนึกคิด รู้ทันความคิด ทุกข์ก็ไม่มี”

รู้ตัวเมื่อใด โทสะ โมฆะ โลภะ ไม่มี อย่าอยู่กับความคิด จงอยู่กับความรู้สึก

ความคิดทำให้ทุกข์ ความรู้สึกตัวตัดทุกข์ได้หมด

“คนไม่ได้ตายจริง มีแต่ธาตุหลุดจากกันเท่านั้น”

มนุษย์ คือผู้เห็นจิตตนเอง แล้วหยุดความฟุ้งได้ จิตที่เฉย ๆ อยู่นั่นแหละ คือสะอาด สว่าง สงบ