ทุกข์ไม่ใช่เรื่องไกล

ทุกข์ไม่ใช่เรื่องไกล

แต่เป็นของเหม็นในใจ

พระพุทธเจ้าจึงเรียกทุกข์บ้าง เรียกกิเลสบ้าง เรียกของเหม็นบ้าง

ฟังแล้วอาจสะดุ้ง เพราะมันไม่ใช่คำพูดเบา ๆ

มันชี้ตรงมาที่สิ่งที่เราไม่อยากดู

ความทุกข์ตามความหมายของธรรม คือของสกปรก ของเหม็น ไม่มีใครต้องการ

แม้ร่างกายคนเราตายไป จนเน่าเหม็น เราก็ยังช่วยกันชำระล้างได้

แม้อุจจาระจะเหม็นแค่ไหน ก็ยังพอจับได้ ยังพอล้างออกได้

แต่ของเหม็นที่ลึกกว่านั้น คือความโกรธ ความโลภ ความหลง

มันแอบอยู่ในจิต เกิดขึ้นเงียบ ๆ แล้วก็ทำให้ใจขุ่น ทำให้ใจมืด ทำให้ใจเสีย

หลวงพ่อจึงบอกว่า อันนี้แหละที่ท่านเกลียดมาก

เหม็นยิ่งกว่าอุจจาระเสียอีก

ถ้าเราไม่รู้ตัว พอความคิดวูบขึ้นมา ความหลงผิดก็ตามมาเลย

แล้วเราก็เข้าใจว่า นี่คือเราเห็น แต่จริง ๆ อาจเป็นเพียงรู้ว่าคิดอะไรขึ้นมาเท่านั้น

รู้ความคิด ยังไม่ใช่เห็นกิเลส

เพราะการเห็นจริง ต้องเห็นว่าในความคิดนั้น มีโกรธไหม มีโลภไหม มีหลงไหม

ถ้ายังไม่เห็นอย่างนี้ ก็ยังถูกความคิดพาไปง่าย ๆ

พูดตามความเคยชิน ทำตามความคิด โดยไม่ทันดูจิตของตนเอง

ธรรมจึงชวนเรา ไม่ให้รีบเชื่อใจความคิด

ให้หันกลับมาดู ดูตรงนี้ ดูตอนนี้

ให้มีสติ ให้มีความรู้สึกตัว

เพราะเมื่อเรารู้ตัว เราจะเริ่มเห็นของเหม็นในใจ ไม่ใช่เพื่อเกลียดตัวเอง

แต่เพื่อรู้ทันมัน และไม่ปล่อยให้มันครอบงำเรา

การภาวนา จึงไม่ใช่เรื่องอื่นไกล

คือการกลับมาเห็นใจของตน ตามจริง ตรง ๆ ซื่อ ๆ

เห็นแล้ว ก็จะค่อย ๆ วางได้

และใจจะเริ่มสะอาด เบา สงบ ขึ้นมาจากข้างใน

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati