รู้ตรงนี้แหละ คือทางกลับบ้าน

รู้ตรงนี้แหละ คือทางกลับบ้าน

หลวงพ่อสอนให้ดูที่ตัวเอง

ไม่ต้องไปถามคนอื่นก่อน

ถ้ามีบาดแผลอยู่ที่ไหน

เราย่อมรู้ได้เอง

ตำหนิอยู่ที่ไหน

ก็รู้ได้เอง

เพราะเรื่องของใจ

ไม่มีใครรู้แทนเราได้จริง

การภาวนา จึงไม่ใช่การคาดเดา

ไม่ใช่การคิดเอา

แต่เป็นการรู้เอง เห็นเอง เข้าใจเอง

ก่อนจะรู้เอง

ต้องหัดทำความเคลื่อนไหวเสียก่อน

ไม่ต้องรอท่านั่งที่สวยที่สุด

นั่งพับเพียบก็ได้

นั่งเหยียดขาก็ได้

นั่งเก้าอี้ก็ได้

แม้แต่นอนก็ยังทำได้

ขอเพียงให้ไหวตัว

ให้พลิกคิงติงตัวอยู่เรื่อย ๆ

ให้กายเคลื่อนไหว

ให้ใจค่อย ๆ ตามรู้

ทำมากเข้า

รู้มากเข้า

ญาณก็เกิดขึ้นเอง

ญาณไม่ใช่การมุดหัวหนีเข้าไป

ไม่ใช่การเหาะไปที่ไหน

ญาณแปลว่าเข้าไปรู้

รู้ที่ไหน

รู้ที่ตัวเอง

รู้ว่ากำลังทำอะไร

กำลังพูดอะไร

กำลังคิดอะไร

ตรงนั้นแหละคือสติ

ถ้าไม่รู้ในการทำ การพูด การคิด

ก็ยังเรียกว่าคนไม่มีสติ

มีสติ

ก็มีสมาธิ

ไม่มีสมาธิ

สติก็ไม่เกิด

สติกับสมาธิ

หลวงพ่อให้เข้าใจว่าเป็นเรื่องเดียวกัน

เมื่อมีสติ

ก็รู้

เมื่อไม่ตั้งใจ

ใจก็ไหลไปเรื่อย

คิดเป็นร้อยอย่างพันอย่าง

ถ้าไม่รู้

ก็แปลว่ายังไม่ตั้งมั่น

ยังไม่อยู่กับตัวเอง

แม้เห็นสี เห็นแสง

เห็นผี เห็นเทวดา

ถ้ายังลืมตัวเอง

นั่นก็ยังอยู่นอกตัว

เห็นจริง

แต่สิ่งที่เห็นอาจไม่จริง

เพราะใจไปหลงกับของที่ไม่จริง

ทางของหลวงพ่อจึงเรียบง่าย

กลับมารู้ตัว

กลับมารู้กาย

กลับมารู้ใจ

รู้ตรงที่กำลังเป็นอยู่

ไม่ต้องไปไกล

ไม่ต้องไปแสวงหาของแปลก

เพียงรู้ตัวเองให้ได้

ในขณะทำ

ในขณะพูด

ในขณะคิด

ใจที่รู้ตรงนี้

จะค่อย ๆ สงบ

ค่อย ๆ ตั้งมั่น

และค่อย ๆ เห็นความจริง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati