เริ่มตรงจุดรู้ตัว

เริ่มตรงจุดรู้ตัว

การปฏิบัติธรรมะเบื้องแรก ต้องเฮ็ดจังหวะ

เก็บมือเข้า เอามือออก เดินจงกรม

ให้รู้จักรูป ให้รู้จักนาม

รูปกับนาม มันติดกันอยู่เสมอ แต่ต้องรู้ให้ตรง

แล้วค่อยเห็นต่อไปว่า มีรูปทำ มีนามทำ

มีรูปโรค มีนามโรค

พอรู้ตรงนี้แล้ว จึงค่อยเห็นทุกขัง อนิจจัง อนัตตา

เห็นเกิด เห็นดับ

เห็นสิ่งที่ผ่านเข้ามา แล้วผ่านออกไป

จากนั้น ให้รู้จักสมมติ

สิ่งที่โลกสมมติขึ้น สิ่งที่เรายึดกันอยู่ ด้วยวัตถุ ด้วยชื่อ ด้วยเรื่องราว

ให้รู้ให้ทั่วถึง อย่างไม่เผลอหลงไปตามมัน

เมื่อรู้สมมติแล้ว จึงค่อยเห็นหลักของพุทธศาสนา กับศาสนาอื่น

เห็นบาป เห็นบุญ

เห็นเรื่องเหล่านี้ ตามที่มันเป็น

แล้วต้องหันกลับมาดูคิด ดูความคิด

ชี้เข้าไปหาคิดเลย

มันคิดร้ายก็ช่าง คิดดีก็ตาม

เพราะความคิด มันคิดเรื่อย ๆ ไม่หยุด ไม่ถอย

เมื่อรู้รูปนามใหม่ ๆ ความคิดมักฟุ้งขึ้น

รู้นั้น รู้นี้ คิดไม่หยุด

แม้จะพูดเก่ง แม้จะถกเถียงได้

นั่นยังเป็นความรู้ของวิปัสสนู ยังไม่ใช่ตัวจริง

ตัวจริง คือปัญญาที่รู้ตรง

รู้รูป รู้นาม

รู้ทุกขัง อนิจจัง อนัตตา

รู้พริบตา รู้หายใจ รู้คิดนึก

สิ่งเหล่านี้ เป็นรูป เป็นนาม

เป็นเกิด เป็นดับ

เป็นรูปทำ นามทำ

เป็นรูปโรค นามโรค

เมื่อรู้เช่นนี้ ก็รู้สมมติได้ทั่ว

คนเราจึงเป็นธรรมะ แม้จะด่ากัน ก็ด่าธรรมะ

แม้จะด่ากัน ก็ด่าพระพุทธเจ้า ด่าพระสงฆ์

เพราะฉะนั้น ท่านจึงไม่อยากด่าใคร

เพราะถ้าด่า ก็ด่าพระพุทธเจ้าไปเลย

ทุกคนมีพืช มีเชื้อแห่งธรรมอยู่

ถ้าทำจริง ก็อาจประสบได้จริง

ความสุขที่พระพุทธเจ้าสอน เรียกว่า สัจจะ

แต่สัจจะของเรา กับสัจจะของพระพุทธเจ้า ต่างกัน

สัจจะของเรา ยังอยู่ในสมมติ

เช่นนัดกันไว้ว่า จะไปที่นั่น จะไปที่นี่

ถ้าไม่ไป ก็กลัวเสียสัตย์ กลัวเสียศีล

อันนั้นเป็นสัจจะของสมมติ

ส่วนสัจจะของพระพุทธเจ้า คือ

ถ้ายังไม่บรรลุมรรคผลนิพพาน จะไม่ท้อถอยต่อการกระทำ ต่อการปฏิบัติ

ถึงจะตายก็ช่างมัน

สัจจะอย่างนี้ ลึกกว่า มั่นกว่า ตรงกว่า

พระ เณร แม่ขาว แม่ออก พ่อออก ที่อยู่ร่วมกัน การปฏิบัติก็ไม่เหมือนกัน

บางคนเอาจริง บางคนพอไปพอมา

บางคนว่าเหนื่อยหลาย ทำหลายไม่ได้ เมื่อย เป็นโรคโน่นโรคนี่

แต่เมื่อเอาจิตดูจิตเข้าไป เราไปประสบเอากับปรมัตถ์

แล้วจิตใจจะสบายขึ้น

ถ้ามีอารมณ์อยู่ ให้จับอารมณ์นั้นไว้

อย่าไปทิ้งมัน เพราะการทิ้งอารมณ์ อาจกลายเป็นวิปลาส

วิปลาสมีสองบท

บทหนึ่ง คือจิตที่เปลี่ยนจากความเป็นปุถุชน เข้าไปสู่เขตใหม่

อีกบทหนึ่ง คืออาการเกิดดับ ที่เราไปประสบเข้า

เรื่องนี้ ต้องรู้ให้ตรง

เมื่อรู้รูปนาม ความคิด อารมณ์ เกิดดับ

นั่นเป็นทางของวิปัสสนู เป็นอารมณ์ของผู้เริ่มเห็น

ท่านฟังธรรมจากครูบาอาจารย์หลายสำนัก ฟังแล้วก็เห็นว่า ทุกองค์สอนไม่ผิด

แต่อยู่ที่นิสัยของแต่ละคน ใครถนัดอย่างใด ก็สอนไปอย่างนั้น

และธรรมะที่แท้ ก็ยังรอให้เรากลับมารู้ตรง อยู่ที่ตัวเราเอง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati