อย่าเผลอไปยินดีกับใจที่ดีใจ

อย่าเผลอไปยินดีกับใจที่ดีใจ

เมื่อดีใจเกิดขึ้น ให้รู้ตรงนั้น

ไม่ต้องรีบเอา ไม่ต้องรีบตาม

เพราะดีใจ กับเสียใจ เดินมาด้วยกัน

ถ้าใจไปติดดีใจ วันหนึ่งก็ต้องไปติดเสียใจ

หลวงพ่อเทียนจึงชี้ให้ดูว่า สิ่งเหล่านี้ ไม่ได้เป็นของจริงในจิต

มันเป็นอาการของความหลง

เมื่อหลง จึงดีใจ

เมื่อไปยึดดีใจ ก็กลายเป็นโลภะ

เมื่อไปติดอารมณ์เดิม แล้วใจขุ่นขึ้น หงุดหงิดขึ้น ก็เป็นโทสะ

ทุกอย่างเกิดจากการเผลอ เกิดจากไม่มีสติ

เพราะฉะนั้น ไม่ต้องแก้ด้วยความคิดมาก

ให้กลับมาดูจิตใจเสมอ

ดูไปเรื่อย ๆ ดูอย่างเรียบ ๆ

ดูให้มาก

การดูนั้น ไม่ใช่จ้อง ไม่ใช่เพ่ง

แต่เป็นการอยู่กับรู้

รู้กายที่เคลื่อนไหว รู้มือที่ยก รู้มือที่มา รู้กายที่ขยับไม่หยุด

แล้วเอาการเคลื่อนไหวนั้น มาเป็นที่พึ่งของสติ

ให้สติอยู่กับกาย และรู้ทันความคิดไปพร้อมกัน

เมื่อความคิดเกิด ก็รู้

พอมันคิดปุ๊บ ทิ้งไปเลย

ไม่ตาม ไม่เอา ไม่คุยต่อ

ทำใจไว้กลาง ๆ

เหมือนจับหนูแล้วทิ้ง ไม่เอาไว้เลี้ยงในใจ

เมื่อสติมั่นคงขึ้น ความหลงก็น้อยลง

ทุกข์ก็น้อยลง

เพราะทุกข์ เกิดขึ้นได้ เมื่อใจหลง

แต่เมื่อรู้ทัน ภัยก็เบาลง

ชีวิตของเราก็เหมือนบ้าน

ถ้าใจปล่อยให้รก หนูก็เข้ามาอยู่ได้

ถ้าจิตใจไม่มีสติ โมหะก็แอบเข้ามาอาศัย

ดังนั้น ให้หมั่นดู

ดูตัวความคิด ดูตัวอาการของใจ ดูด้วยความสบาย

ดูอย่างคนไม่หนีทุกข์ แต่รู้จักทุกข์

แล้ววันหนึ่ง ใจจะค่อย ๆ คลายจากสิ่งที่เคยจับไว้

เหลือเพียงความรู้ตรง ๆ ที่ไม่ต้องดีใจ ไม่ต้องเสียใจ

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati