เกิดดับอยู่ตรงนี้เอง

เกิดดับอยู่ตรงนี้เอง

หลวงพ่อเทียนสอนให้เรามองเห็น ไม่ใช่ด้วยความคิด แต่ด้วยความรู้สึกตัวตรงๆ

เมื่อเห็นอาการเกิดดับ เหมือนเชือกไนล่อนที่ตึงอยู่ระหว่างเสาสองต้น พอตัดตรงกลาง มันกระดอนกลับไปหาเสาทั้งสองทันที แล้วก็ไม่เหลือสิ่งเดิมนั้นไว้ให้จับต้อง

เกิดแล้วดับ ดับสูญไป

แต่ดับสูญนั้น ไม่ได้แปลว่าไม่มีอะไรเลย เพียงแต่สิ่งนั้นไม่คงอยู่ ไม่ตั้งอยู่ให้เรายึดต่อ

ในตา ในหู ในใจ ถ้ายังเห็นเป็นสวยไม่สวย ได้ยินเป็นเพราะไม่เพราะ ก็ยังมีเชื้ออยู่

ยังเป็นยางเหนียว ยังดึงใจให้ติด ยังไม่ขาดจริง

หลวงพ่อจึงชี้กลับมาเพียงสั้นๆ ให้มีความรู้สึกตัว

รู้กาย รู้ใจ รู้การเคลื่อนไหว รู้ตรงที่กำลังเป็นอยู่

รู้มากเข้า ความไม่รู้ก็จางลง จางลง จนหมดเชื้อ

แล้วที่เคยเป็นเพียงคำพูด จะไม่เป็นแค่คำพูดอีกต่อไป

บทสวดว่า จิตหลุดพ้นแล้วจากสิ่งทั้งปวง ไม่มีอะไรจะมาปรุงแต่งได้อีกต่อไป

ถ้าเรายังไม่เห็นจริง ก็ยังเป็นเพียงถ้อยคำ

แต่ถ้าเห็นจริง ใจจะรู้เอง ว่าเป็นอย่างไร

ธรรมแท้จึงไม่ใช่เรื่องพูดมาก ไม่ใช่เรื่องรู้มากตามตัวหนังสือ แต่เป็นเรื่องที่ขาดออกจากกันตรงนั้น

ขาดจากการยึด ขาดจากการปรุง ขาดจากความหลงที่เคยเหนียวแน่น

นี่แหละที่หลวงพ่อเรียกว่าอัศจรรย์ เพราะไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็น ไม่เคยเป็น ไม่เคยมี

แต่เมื่อทำลงไปจริง กลับเห็นจริง ว่ามันเป็นอย่างนั้นได้

ความรู้สึกตัวจึงสำคัญ เพราะมันเป็นทางที่เราต้องเดินเอง ไม่มีใครทำแทนได้

คนอื่นพูดแทนเราได้ สวดแทนเราได้ สอนแทนเราได้

แต่รู้แทนไม่ได้

เมื่อเราทำเอง เมื่อเรารู้เอง เมื่อนั้นแหละ ธรรมะจะไม่อยู่แค่ในเสียง แต่อยู่ในใจที่พ้นการปรุงแต่ง

ตัดครั้งเดียว ขาดครั้งเดียว เห็นครั้งเดียว

แล้วรู้เองว่า นี่คือจริง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati