Minimal Quotes

“กิเลสอยู่ที่ใจตนเอง ตัดต้นลมให้ขาด”

นิพพานบ่แม่นตายไปแล้วจึงไปหา นิพพานคือความสงบ หยุดเรื่องทั้งหลายไว้ตรงนี้

บูชาพระพุทธเจ้า คือประพฤติธรรม รู้ธรรม เห็นธรรม จิตตั้งมั่น ไม่หวั่นไหวต่อโลกธรรม คือจิตของพระพุทธเจ้า

เห็นธรรม คือเห็นพระพุทธเจ้า เห็นธรรมแล้ว ใจพ้นทุกข์

เห็นธรรมต้องลงมือปฏิบัติ รู้แจ้งอาการเกิดดับของจิต สำคัญกว่าบวชหรืออายุยืน

สืบศาสนาด้วยการรู้ตนเอง ปฏิบัติเอาเอง ไม่รู้ตัวเอง ต่อให้บวชร้อยพรรษา ก็เป็นหมัน

ความสงบที่แท้ ต้องรู้สึกตัวอยู่เสมอ เจริญสติให้เห็นชีวิตจริง จึงพ้นทุกข์ได้

บาปคือความไม่รู้ บุญคือรู้แจ้งพ้นทุกข์

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน พึ่งได้ เมื่อรู้และทำจริง ไม่ยึดถือ

รู้ของจริง จึงพ้นทุกข์ ชีวิตซื้อไม่ได้ แต่มีค่าที่สุด

วิปัสสนา คือเห็นแจ้งรู้จริง เห็นตัวเองและจิตที่กำลังคิดอยู่เดี๋ยวนี้

ธรรมะไม่ไกล อยู่ที่มีสติรู้กายรู้ใจทุกอิริยาบถ

คนพาลอยู่ในใจ คือโมหะ บัณฑิต คือผู้ทำลายโมหะได้

“เรื่องจิตใจสำคัญมาก เพราะจิตใจไม่เป็นตน-ไม่เป็นตัว” “เจริญสติให้สมบูรณ์ โทสะ-โมหะ-โลภะก็ไหลหนีเอง”

“ดูความคิดให้รู้ทัน ออกจากความคิด ก็พ้นทุกข์”

อย่าถลำอยู่ในตำรับตำรา จงเห็นธรรมที่เกิดขึ้นในจิตของตน

ศีลคือความปกติของกาย วาจา ใจ สติเห็นความผิดปกติทันที แล้วทุกข์จะลดลง

ทุกข์เกิดเพราะไม่รู้ รู้ตัวเมื่อไร ความปกติก็มีอยู่แล้ว

ทุกข์คือของเหม็นในใจ โกรธ โลภ หลง คือมลทินที่ต้องเห็นให้ได้

เห็นความคิดเมื่อไร ความคิดก็ดับทันที

สุขทุกข์อยู่ที่ใจ รู้จริงด้วยสติ ไม่ใช่ด้วยความคิด

“ผู้รู้ธรรม ย่อมสอนชีวิตจิตใจของคน” ไม่รู้จริง จึงทุกข์เพราะโลภ โกรธ หลง

จิตไม่ต้องฝึก ฝึกกิเลสให้รู้ทันปกติของมัน

เจริญสติ คอยดูจิตให้แจ้งทุกขณะ เหมือนวิดตมออกจากบ่อน้ำ จนเห็นความจริง

เห็นความคิดเมื่อไร อวิชชาก็ลดลงเมื่อนั้น

ทำความรู้สึกตัวไว้ ทุกข์ไม่เกิด เห็นผิดก็มีเมตตา

ทุกข์ไม่ยกเว้นใคร ยกเว้นได้ด้วยการรู้จริงตามธรรมเท่านั้น

หลุดพ้น ต้องรู้แจ้งในตัวเอง รู้จริงแล้ว จึงปล่อยวางได้เด็ดขาด

ของดีมีอยู่ในตัวแล้ว อย่าเชื่ออะไรง่าย ๆ จนลืมความจริง

จิตที่ไม่ยึดมั่นถือมั่น คือจิตเป็นอุเบกขา ไม่มีโกรธ ไม่มีโลภ ไม่มีหลง ก็ไม่มีทุกข์