Minimal Quotes

ช่วยเราได้ ก็แต่การกระทำของเราเอง เห็นธรรมแล้ว จะไปเชื่อมันทำไม?

“ศีลคือความปกติ เมื่อปกติแล้ว ก็เห็นรู้ทันที”

“ทำความรู้สึกตัวเองเถิด เมื่อรู้แล้ว ความรู้นั้นจะทำหน้าที่ของมันเอง”

รู้เอง เห็นเอง เข้าใจเอง รู้กายรู้ใจขณะทำ พูด คิด คือมีสติ

ธรรมใดเบียดเบียนตนและผู้อื่น ไม่ใช่คำสอนพระพุทธเจ้า อย่าหลงทำตามคำสอนที่ไม่รู้ให้โทษแก่ตนเอง

ปัญหาธรรมะอยู่ที่รู้ให้ตรง ไม่ใช่ติดสมมติว่าถูกเพียงชื่อ

ธรรมะคือตัวเรา เห็นธรรม คือเห็นใจตัวเอง

อย่ารู้ไปทางอื่น ให้รู้ตัวเอง รู้ตัวเมื่อไร ปัญญาเกิดเมื่อนั้น

รู้รูปนาม รู้เกิดดับ อย่าท้อถอยต่อการปฏิบัติ

ธรรมแท้ คือไม่เบียดเบียนตนและผู้อื่น ทำใจให้รู้ทันความคิด นี่แหละสมาธิ

เลือกคัดจัดหาเอาให้เป็น ไม่ชอบ ก็ไม่ต้องไป

อย่าเพ่ง อย่าจ้อง ทำให้สบาย แล้วรู้ตัวเบา ๆ

“ศาสนาคือสมมติ ตัวรู้นี่แหละคือพุทธศาสนา”

ลดมานะ ลดทิฏฐิ รู้ตรงที่รู้ จึงพ้นถ้ำ

ศรัทธาจริง คือรู้สึกตัวในกายใจนี้ อย่าปิดของจริงไว้ เปิดเผยให้เห็นตามจริง

ธรรมะมีอย่างเดียว คือทำให้โลภ โกรธ หลง หมดไป รู้เมื่อใด ใจสว่าง เมื่อนั้นพ้นทุกข์

รู้จำไม่พอ ต้องรู้แจ้ง จิตสงบแล้ว คำพูดก็เป็นเพียงสมมติ

เห็นใจตัวเองก่อน คิดปุ๊บ รู้ปั๊บ ดับได้ นั่นแหละทางถูก

เห็นอาการเกิดดับ นั่นแหละทางสายกลาง

อย่าห้ามความคิด ให้รู้มันไป ความรู้จะงอกขึ้นเอง

เมื่อความคิดลดลง ความรู้ย่อมแจ่มขึ้น รู้เท่าทันความคิด จิตจะเบาและสว่างภายใน

รู้ชีวิตจิตใจตนเอง ดีกว่ามีอายุเป็นร้อยปี เรียนแล้วต้องปฏิบัติ ไม่ใช่เอาไปอวดเขา

ให้รู้สึกตัวบ่อย ๆ ความหลงก็หายไปเอง

ทุกสิ่งเป็นสมมติ รู้รูปรู้นามที่ตัวเรา ก็พ้นทุกข์

พอดีมันคิด เราเห็น-เรารู้-เราเข้าใจ ความคิดจึงหยุดได้ ไม่ต้องเข้าไปอยู่ในความคิด

มรรค คือมีสติดูความคิด ไม่ใช่เอามือปฏิบัติ แต่เอาใจรู้ทัน

“ดีใจไม่เอา เสียใจก็ไม่เอา” ให้ดูจิตเฉย ๆ ทุกข์เกิดเพราะหลง

สติคุมอยู่เมื่อใด ความหลงย่อมดับเมื่อนั้น เห็นความคิดตามจริง มันก็ตายไปเอง

ถอนตัวออกจากความคิด แล้วใช้สติรู้จิตใจ

ศีลคือจิตใจที่ปกติ ดูความคิดให้รู้เท่า รู้ทัน แล้วมันจะโพลงตัวเอง